ในดวงตาของซูเสี่ยวหน่วนสะท้อนใบหน้าหล่อเหลาของเฉินเฟิงที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ลมหายใจของเธอชะงัก หัวใจเต้นเร็วขึ้น ใบหน้าสวยแดงก่ำจนแทบระเบิด ทั้งตัวปั่นป่วนไปหมด
เธอคิดในใจว่า จู่ ๆ เขาก็ขยับเข้ามาใกล้แบบนี้ คิดจะทำอะไรกันนะ?
ชั่วขณะนั้น ในหัวของซูเสี่ยวหน่วนมีแต่ภาพเร่าร้อนที่เธอกับเฉินเฟิงลอบพลอดรักกันในคืนนั้น เธอหวนคิดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพเหล่านั้นยิ่งทำให้ใจสั่น เธอเผลอหนีบขาเข้าหากัน อยากให้เกิดขึ้นอีกครั้งเหลือเกิน
เฉินเฟิงไม่ได้สังเกตว่าเธอกำลังสั่นเทาด้วยความประหม่า เขาก้มเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน เกือบจะจูบกันอยู่แล้ว ก่อนยื่นมืออย่างระมัดระวังไปที่ริมฝีปากของเธอ
“ดูสิ กินจนเลอะน้ำลูกพีชเต็มปากเลย กลายเป็นแมวน้อยไปแล้ว!”
เมื่อซูเสี่ยวหน่วนสัมผัสได้ถึงความอุ่นจากปลายนิ้วเขา ร่างกายก็สั่นสะท้าน เธอเกือบหลุดเสียงครางออกมา โชคดีที่กัดริมฝีปากล่างแน่นจนกลั้นไว้ได้
เกือบไปแล้ว เกือบโป๊ะแตกแล้ว นึกว่าเขาจะจูบฉันเสียอีก ที่แท้ก็แค่ดีใจเก้อ!
เมื่อเห็นใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ เฉินเฟิงก็อดถูกปราณน้ำแข็งลึกลับในกายเธอดึงดูดไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะเขามีความอดทนสูง ป่านนี้คงอยากจัดการเธอตรงนี้ไปแล้ว
“เสี่ยวหน่วน ไปกันเถอะ พี่จะพาไปซื้อของอร่อย!”
ซูเสี่ยวหน่วนสูดหายใจลึก ซ่อนความรู้สึกหวั่นไหวเอาไว้ แล้วกลับไปทำท่าทางเหม่อลอยเหมือนเดิม เธอตบมือพลางหัวเราะ “ดีจัง ดีจัง ซูซูอยากกินของอร่อย!”
เฉินเฟิงอุ้มเธอขึ้นรถสามล้อ มือเผลอสัมผัสส่วนอวบอิ่มเข้าโดยไม่ตั้งใจ ไม่นึกเลยว่าภายนอกเธอจะดูผอมตัวเล็ก แต่รูปร่างกลับมีส่วนเว้าส่วนโค้งเต็มที่ อกเป็นอก เอวเป็นเอว แถมสัมผัสยังนุ่มนิ่มอีกด้วย