“อย่ายิง! พวกเราไม่มีเจตนาร้าย!”
เสียงใสไพเราะดังมาจากพุ่มไม้ข้าง ๆ หลังเสียงสวบสาบดังขึ้น เฉินหรงก็เดินออกมาจากด้านหลัง โดยมีทาวไห่นวนนวนตามมาด้วย
จัวเฟย์หยางชะงักไปเล็กน้อย สองคนนี้รอดจากการยิงกราดของเขามาได้ด้วยหรือ?
เขาหยิบตาคู่เหวลึกออกมาทันที เตรียมลองดูว่ามันสร้างความเสียหายได้แค่ไหน
เฉินหรงร้อนใจขึ้นมาทันที “อย่ายิง! ฉันรู้ว่าคุณคือจัวเฟย์หยาง!”
แววตาของจัวเฟย์หยางพลันเคร่งขรึม เขาจงใจสวมหน้ากากกันแก๊สกับเสื้อคลุมยาวสีดำ เพื่อป้องกันการตรวจจับทุกรูปแบบ ไม่นึกว่าผู้หญิงคนนี้จะยังสังเกตเห็นเบาะแสได้
“คุณจำคนผิดแล้ว”
แต่เฉินหรงยืนกรานอย่างหนักแน่น “คุณคือจัวเฟย์หยาง ฉันไม่มีทางจำแผ่นหลังกับท่าเดินของคุณผิดหรอก”
เมื่อเห็นจัวเฟย์หยางไม่ยิง เฉินหรงก็ยิ่งมั่นใจในการคาดเดาของตัวเอง ความยินดีพลันเอ่อท้นขึ้นในใจ
ฉู่จวิ้นหยางถึงจะยอมจ่ายเงินให้เธอ แต่ก็มักจะดุด่าทุบตี แถมยังใช้ความรุนแรงสารพัด ตอนนี้ก้นของเธอก็ยังเจ็บแทบตาย ถ้าไม่เห็นแก่เงิน เฉินหรงคงหนีไปนานแล้ว
หันกลับมามองจัวเฟย์หยาง เขากลายเป็นมรณะประกาศ อันดับหนึ่งของทั้งเซิร์ฟเวอร์ไปแล้ว!
แค่ช่วยกิลด์เหมียวเหมียวลงดันเจี้ยนครั้งหนึ่งก็ได้เงินเกินล้าน ตอนนี้รับจ้างทำเควสต์เปลี่ยนอาชีพ อย่างน้อยก็ได้หลายล้าน
บวกกับอุปกรณ์ชั้นยอดทั้งตัว ราคาตัวเขาตอนนี้คงไม่ต่ำกว่ายี่สิบล้านแน่
ในสายตาของเฉินหรง ชีวิตแบบนี้แหละที่คู่ควรกับสิ่งที่เธอต้องการ
ในสายตาของเฉินหรง จัวเฟย์หยางยังคงเป็นหมาหวานที่เธอเรียกก็มา ไล่ก็ไปเหมือนแต่ก่อน ก่อนหน้านี้เขาก็แค่เห็นเธอนอกใจแล้วงอนขึ้นมาเท่านั้น
“ตอนแรกที่เห็นไอดีมรณะประกาศ ฉันก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าต้องเป็นคุณ ไม่นึกว่าจะเป็นจริง ๆ”