คืนก่อนเดินทางไปฮ่องกง
หลิวอีเฉินนอนอยู่ในเปล รอจนหลิวเสี่ยวลี่ปิดไฟแล้วเดินออกจากห้องไป เขาก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาทันที
【ระบบนักแสดงนำชาย】
【ผู้ใช้ระบบ: หลิวอีเฉิน】
【ระดับฝีมือการแสดง: แอลวีศูนย์ (คนทั่วไปที่มีแวว)】
【แต้มฝีมือการแสดง: 162】
【ค่าคุณสมบัติ】
【การควบคุมสีหน้า: 5/100】
【ภาษากาย: 1/100】
【พลังดึงดูดของเสียง: 3/100】
【การเข้าถึงอารมณ์: 2/100】
【ความรู้สึกต่อกล้อง: 5/100】
มี 162 แต้ม
ถึงเวลาทุ่มหมดหน้าตักแล้ว
ก่อนเข้าทดสอบบท เขาต้องอัปค่าคุณสมบัติให้สูงพอจะข่มคู่แข่งทุกคนให้มิด!
หลิวอีเฉินสูดหายใจลึกแล้วเริ่มลงมือ
อย่างแรกคือความรู้สึกต่อกล้อง
พูดง่าย ๆ การทดสอบบทก็คือการแสดงตัวเองต่อหน้ากล้อง สำหรับเด็กทารกอย่างเขา ความรู้สึกต่อกล้องต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก!
เขาเลือกค่าคุณสมบัติ “ความรู้สึกต่อกล้อง” แล้วกดยืนยันแลกแต้ม
【ใช้แต้มฝีมือการแสดง 10 แต้ม ความรู้สึกต่อกล้อง +1】
【ใช้แต้มฝีมือการแสดง 10 แต้ม ความรู้สึกต่อกล้อง +1】
........
เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องกันห้าครั้ง
【ความรู้สึกต่อกล้อง: 5→10】
【แต้มฝีมือการแสดงคงเหลือ: 112】
หลิวอีเฉินกำลังจะเพิ่มต่อ แต่จู่ ๆ ก็มีข้อความสีแดงเด้งขึ้นมาบนหน้าต่างระบบ
【โปรดทราบ: เมื่อค่าคุณสมบัติถึง 10 แต้มที่ใช้เพิ่มแต่ละระดับจะเพิ่มเป็นสองเท่า คือ 20 แต้ม】
หลิวอีเฉินชะงักไป
เพิ่มเป็นสองเท่าเหรอ?
เขารีบคำนวณในใจ ถ้ายังเพิ่มความรู้สึกต่อกล้องต่อ จาก 10 เป็น 11 ต้องใช้ 20 แต้ม จาก 11 เป็น 12 ก็ต้องใช้ 20 แต้ม แค่สองครั้งก็เสีย 40 แต้มแล้ว ความคุ้มค่าลดฮวบไปครึ่งหนึ่ง