ป้าอ้วนก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ ก่อนหน้านี้เธอกับลูกชายปล่อยไก่ออกไป ตั้งใจจะให้ไก่ช่วยนำทางดู
ผลปรากฏว่าไก่ตัวนั้นเดินไปไม่กี่ก้าวก็โดนกับดักสัตว์หนีบตาย แล้วพวกเธอจะกล้าลงไปอีกเหรอ?
ดังนั้นจึงหยุดอยู่แค่นั้นทันที
แต่ไก่มันอยู่ในนั้นจริง ๆ นี่นา
แต่คำถามของซูเหยี่ย เธอก็ตอบไม่ได้
เธอจะตอบยังไง?
จะบอกว่าเราแอบมาดูเพื่อจะขโมยของเหรอ? เนื้อหอม ๆ นั่น ยังไงก็ต้องกินไม่หมดแน่ ๆ
ในเมื่อซื้อเนื้อได้ ก็ต้องมีของมีค่าอย่างอื่นอีก
คนไม่อยู่บ้าน ก็ต้องเข้าไปสิ
ซูเหยี่ยถามต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "ป้าอ้วน แกก็รู้ว่าฉันกับน้องสาวกลับบ้านเกิดแล้ว ไม่อยู่บ้าน ทำไมแกถึงแอบดูที่กำแพงบ้านฉัน? แกก็ไม่ได้เป็นเพื่อนบ้านฉัน บ้านแกก็ไม่ได้อยู่ติดกัน แกคิดจะมาขโมยของหรือเปล่า? พูดมาไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ"
เพื่อนบ้านหลายคนก็มองป้าอ้วนด้วยสายตาสงสัย
เพราะข่าวที่ซูเหยี่ยกับน้องกลับบ้านเกิด ทุกคนรู้กันหมด
ไม่ใช่เพื่อนบ้านกัน แล้วปีนกำแพงบ้านคนอื่นทำไม?
หรือว่าอยากขโมยของจริง ๆ?
ถ้าแบบนั้นก็ปล่อยไม่ได้แล้ว
แค่ฉวยโอกาสเอาของเล็ก ๆ น้อย ๆ กับแอบดูบ้านคนอื่น รอจังหวะเข้าขโมยของ มันไม่เหมือนกัน
ใครจะกล้ารับประกันว่าบ้านตัวเองจะมีคนอยู่ตลอดเวลา?
ถ้าใครฉวยจังหวะบ้านไม่มีคน แล้วบุกเข้าไปขโมยของจะทำยังไง?
ป้าอ้วนสังเกตเห็นประเด็นนี้ได้เร็ว แล้วก็ด่าในใจ: "ไอ้เด็กเวรปากดี"