“บ้าเอ๊ย! ยัยนี่เป็นผู้มีพลังพิเศษ!”
“อย่าตื่นตระหนก! พวกผู้มีพลังธาตุที่พ่นไฟปล่อยสายฟ้าแบบนี้สู้ระยะประชิดไม่ได้เรื่อง จับตัวมันก่อน!”
“หน่วยหนึ่ง พวกแกไปถ่วงไอ้คนถือกระบี่ไว้ อย่าให้มันเข้ามาใกล้ ที่เหลืออ้อมไปด้านข้างกับฉัน แล้วกดแม่สาวผมขาวนั่นไว้!”
ชายผมเกรียนที่พูดขึ้นก่อนใครแววตาเปลี่ยนจากหวาดกลัวเป็นละโมบ เขาจ้องเอวบางใต้ชุดกะลาสีของหลินมั่วหราน พลางหัวเราะหื่นเสียงเบา “จับผู้หญิงมีพลังพิเศษเป็น ๆ ได้ หัวหน้าให้รางวัลหนักแน่! ถึงตอนนั้นจะเอาทรัพยากร ผู้หญิง หรือสถานะอะไรก็ได้ทั้งนั้น!”
“พวกเรา ถ้างานนี้สำเร็จ จะให้พวกเราได้ลองชิมสาวสวยคนนี้ก่อนก็ไม่เลวนะ”
ภาพฟางหมิงถูกหลอมเป็นยาเม็ดทั้งเป็นยังติดตา แต่ความโหดเหี้ยมของคนกลุ่มนี้กลับยิ่งเพิ่มขึ้น
พวกนอกกฎหมายที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ผ่านคนโหดมาไม่น้อย และเห็นคนตายมานับไม่ถ้วน แม้จะกลัว แต่เหยื่อยิ่งแข็งแกร่ง ผลตอบแทนก็ยิ่งสูง
ยิ่งไปกว่านั้น เด็กสาวผมขาวตรงหน้ายังมีทั้งใบหน้าและรูปร่างที่คุ้มให้พวกเขาเสี่ยงตายเป็นร้อยครั้ง
“มั่วหราน ต้องให้ฉันปกป้องไหม?” กู้หนานยกกระบี่ขวางอยู่ด้านหน้า แล้วหันมามองเธอ
“ไม่ต้อง ดูแลตัวเองให้ดีเถอะ”
หลินมั่วหรานประคองตำราเวทมนตร์ไว้ด้วยมือซ้าย แสงสีน้ำตาลอมเหลืองพลุ่งขึ้นจากฝ่ามือขวา ก่อนจะสร้างโล่ธาตุดินหนาหนักขึ้นคลุมทั้งสองคนอย่างแม่นยำ
ทันทีที่ม่านแสงสีดินจับตัวเป็นรูป กระสุนลูกปรายจากปืนลูกซองสองนัดก็พุ่งหวีดเข้ามา กระแทกโล่จนเศษดินละเอียดกระจาย ทว่าไม่ทิ้งแม้แต่รอยร้าว
【ทวนสายฟ้า】
สายฟ้าจ้าพุ่งออกจากฝ่ามือเธอ ราวกับหอกที่เทพเจ้าขว้างออกมา มันส่งเสียงกระแสไฟฟ้าครางเสียดฟัน ก่อนพุ่งทะลุหน้าอกของผู้เล่นที่ยิงปืนอย่างแม่นยำ
อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ร้องโหยหวน ร่างก็แข็งค้างไปชั่วขณะ จากนั้นล้มลงกับพื้นทั้งที่มีควันลอยกรุ่น