สตาร์ดิววัลเลย์ไม่มีระบบพักแล้วแถบพลังงานจะเพิ่มขึ้นหรอก แต่เม่อลั่วเวยได้พักจริง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ร่างกายจึงฟื้นแรงขึ้นมาบ้าง
ชาวนาผู้ขยันขันแข็งลุกขึ้นมาทำงานต่ออย่างไม่หยุดหย่อน จนในที่สุดก็ถางพื้นที่โล่งได้ผืนหนึ่ง
เธอพบว่าขุดหินกับตัดหญ้าไม่มีไอเทมดรอปเลย ตอนขุดหิน แค่ฟาดอีแต๊กลงไปทีเดียว ก้อนหินก็กลายเป็นทรายไปตรง ๆ
ส่วนอัตราดรอปจากการตัดต้นไม้ในตอนนี้คือ ต้นไม้หนึ่งต้น = [กิ่งไม้มาราธอนเวทมนตร์] 5 กิ่ง
ตอนนี้ในเป้ของเธอมี [กิ่งไม้มาราธอนเวทมนตร์] 50 กิ่งแล้ว กล่องไม้หนึ่งใบใช้ 10 กิ่ง เธอจึงทำขึ้นมาหนึ่งใบโดยไม่ลังเล
พอดึงกล่องออกมาจากช่องเก็บของ มันก็ปรากฏขึ้นในอ้อมแขนของเธอโดยตรง ขนาดค่อนข้างใหญ่ แต่เมื่อเทียบกับตัวเธอตอนนี้ก็ยังพอกอดได้เต็มอ้อมแขนอย่างเฉียดฉิว
น้ำหนักก็ไม่หนักนี่นา... เดี๋ยวก่อน! อุ้มไปได้ด้วยเหรอ?
ต้องรู้ก่อนว่ากล่องในสตาร์ดิววัลเลย์น่ะ ทำได้แค่ “ฟัน” มันแล้วค่อย ๆ ขยับไปทีละก้าวเท่านั้น
เธอเทของทุกอย่างในช่องเก็บของใส่กล่องไม้ไปหมด แล้วก็อุ้มกล่องขึ้นจากพื้นได้อย่างง่ายดาย
แฮะ ๆ ไม่เลวเลยนี่
เล่นกับกล่องจนพอใจแล้ว เธอก็หยิบจอบออกมา ไถพรวนดิน 15 ช่อง แล้วปลูกเมล็ดดิตทานีลงไป เมล็ดระบุว่าใช้เวลาเติบโต 6 วัน
เธอหยิบบัวรดน้ำออกมารดเมล็ดทุกเมล็ดจนชุ่ม ในที่สุดงานไร่ก็เสร็จไปช่วงหนึ่ง
สมกับเป็นสตาร์ดิววัลเลย์เวทมนตร์จริง ๆ ทำงานไร่ตั้งมากมาย เสื้อผ้าบนตัวก็ยังสะอาดเอี่ยม ไม่ออกเหงื่อสักหยด
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมง เม่อลั่วเวยหยิบขนมปังออกมาหนึ่งก้อน กินไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือเก็บไว้เป็นมื้อเย็น ขนมปังเหนียวนุ่มและหอมกลิ่นข้าวสาลี เธอดื่มน้ำจากบัวรดน้ำแก้กระหายอย่างไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย
เฮ้ ร่างกายชาวนาอย่างฉันแข็งแรงจะตาย!
กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เธอก็ตั้งใจจะเดินสำรวจฟาร์มกับบริเวณรอบ ๆ สักหน่อย
เม่อลั่วเวยเดินชมไปพลาง ใช้เคียวฟันหญ้าแถวนั้นไปพลาง
ผังฟาร์มคล้ายกับสตาร์ดิววัลเลย์อยู่มาก บ่อน้ำเล็กอยู่ใกล้กระท่อมไม้ ส่วนบ่อน้ำใหญ่อยู่ห่างออกไปหน่อย แต่ทางออกสามทางที่มีแต่เดิมเหลือเพียงทางเดียวข้างกระท่อม ส่วนอีกสองทางเต็มไปด้วยก้อนหินยักษ์กับวัชพืช
เธอเดินอ้อมต้นไม้กับก้อนหินเลี้ยวไปเลี้ยวมา จนมาถึงมุมตะวันตกเฉียงเหนือของฟาร์ม ที่นั่นเธอพบศาลเจ้าของคุณปู่และกระดาษแผ่นหนึ่งที่วางอยู่บนนั้น
!
คุณปู่!
ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีคุณปู่ด้วย เม่อลั่วเวยรีบหยิบกระดาษขึ้นมา
แผงระบบแสดงเนื้อหาในกระดาษขึ้นมา -
[เม่อลั่วเวยที่รักของปู่:
เมื่อหลานก้าวเข้าสู่ปีที่สาม ปู่จะไปหาหลานเอง
ปู่เชื่อว่าไม่ว่าหลานจะอยู่ที่ไหน หลานก็จะใช้ชีวิตได้อย่างมีสีสัน
- คุณปู่]
ว้าว!
กระดาษกลับเข้าไปอยู่ในหมวดสะสมของแผงระบบ เม่อลั่วเวย เม่อผู่ รู้สึกพอจะมีเบาะแสอยู่บ้าง จึงเตรียมออกจากฟาร์มไปดูรอบ ๆ
เธอเงยหน้ามองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของฟาร์ม เห็นเลือน ๆ ว่าที่ไกลออกไปมีสิ่งก่อสร้างคล้ายยอดหอคอยของปราสาท
เธอเคยดูภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์เมื่อนานมาแล้ว แต่กาลเวลาผ่านไป รายละเอียดหลายอย่างก็จำไม่ได้แล้ว รู้เพียงเนื้อเรื่องคร่าว ๆ เท่านั้น
เม่อลั่วเวยรู้สึกว่ายอดหอคอยนั่นคล้ายปราสาทฮอกวอตส์ที่เคยเห็นในภาพยนตร์อยู่บ้าง
เมื่อเดินออกจากทางออกเพียงทางเดียวทางตะวันออกของกระท่อมไม้ สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือถนนหินปูพื้นที่มีต้นไม้เรียงรายอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนทางซ้ายมือเป็นถนนใหญ่ ข้างทางมีป้ายตั้งอยู่แผ่นหนึ่ง - [ป้ายรถเมล์ไนท์บัส]
ป้ายรถเมล์ของโลกเวทมนตร์เหรอ?
แต่บนถนนกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย
รถของฉันล่ะ?
ต้องทำภารกิจที่สองให้เสร็จก่อนถึงจะปรากฏเหรอ?
ที่ชวนพิศวงก็คือ ถนนทั้งสองด้านมีผนังอากาศกั้นอยู่
งั้นก็เดินได้แค่ถนนหินปูสินะ
เธอเดินไปตามถนนปูหินอย่างว่าง่ายอยู่หลายนาที พอกะพริบตาอีกที วินาทีถัดมาตรงหน้าก็ปรากฏถนนสายหนึ่งที่คึกคักพอสมควร
ผู้คนเดินขวักไขว่บนถนน ทุกคนสวมเสื้อคลุมพ่อมด ร้านค้าพ่อมดหลากหลายประเภทตั้งเบียดเสียดกันอยู่สองข้างทาง กลิ่นหวานหอมลอยออกมาจากร้านขนมที่อยู่ใกล้เธอที่สุด ส่วนในร้านที่วางของแปลกประหลาดสารพัดอย่างก็มีเด็กวัยไม่มากนักเบียดกันอยู่เต็มไปหมด
ป้ายตรงทางเข้าบอกเม่อลั่วเวยแล้วว่าที่นี่คือที่ไหน - [หมู่บ้านฮอกสมีด]
โห เพลิแคนทาวน์กลายเป็นหมู่บ้านฮอกสมีดไปซะแล้ว!
เธอเคยเห็นร้านค้าออนไลน์บนแผงระบบ จึงพอทำใจได้อยู่บ้างว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในเพลิแคนทาวน์ แต่ฟาร์มกลับเชื่อมตรงไปยังหมู่บ้านพ่อมดใกล้ฮอกวอตส์ได้จริง ๆ เรื่องนี้ก็ยังทำให้เธอประหลาดใจอยู่ดี
ดาวดวงเล็กที่แทนหมู่บ้านฮอกสมีดบนแผนที่สว่างขึ้น และเธอก็ได้รับรางวัลด้วย - [โทเท็มเทเลพอร์ตฟาร์ม] ×1
งั้นทุกครั้งที่ปลดล็อกสถานที่หนึ่งแห่งก็จะได้รางวัลสินะ? เป็นการสนับสนุนให้ชาวนาออกสำรวจแผนที่สินะเนี่ย~
ไม่มีใครบนถนนสนใจว่าเธอจู่ ๆ ก็โผล่มาที่นี่หรือเปล่า และไม่มีใครคิดว่าการที่เธอสวมเสื้อเชิ้ตติดโบเล็ก ๆ กับกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน แถมยังหันซ้ายหันขวาอยู่ตลอดจะดูแปลก
เห็นว่ายังไม่มืด เม่อลั่วเวยจึงเริ่มเดินไปตามถนนเพื่อสำรวจ
ร้านขนมที่ส่งกลิ่นหวานหอมชื่อฮันนีดุ๊กส์ เม่อลั่วเวยพอจำได้ลาง ๆ ว่ามีลูกอมชนิดหนึ่งชื่อ ลูกอมน้ำผึ้งซ่าซ่า
พอผลักประตูเข้าไป กลิ่นหอมหวานก็พุ่งเข้ามาปะทะเธอรุนแรงกว่าเดิม เม่อลั่วเวยเพิ่งกินขนมปังไปแท้ ๆ แต่ก็เริ่มอยากกินของหวานขึ้นมาอีกแล้ว
ในร้านมีคนอยู่ไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นเด็ก มีผู้ใหญ่ปะปนอยู่สองสามคน ตรงประตูมีจานเล็ก ๆ สำหรับให้ชิมวางอยู่ เธอมองพนักงานหลังเคาน์เตอร์ แล้วก็เผลอคิดขึ้นมาว่าต้องเป็นฝ่ายชวนคุยก่อนหรือเปล่า (นี่คนจริง ไม่ใช่ NPC นะเฮ้ย!)
ผลคือพออีกฝ่ายมองมาทางเธอ ก็ยิ้มแล้วส่งสัญญาณให้เธอลองชิมตามสบาย
เม่อลั่วเวยเลือกหยิบลูกอมสีเหลืองทองจากจานที่เต็มไปด้วยลูกอมหลากสี เพราะคิดว่ามันน่าจะเป็นลูกอมน้ำผึ้งมากที่สุด แล้วก็โยนเข้าปาก
รสน้ำผึ้งหวานละมุนแผ่ซ่านบนปลายลิ้นทันที ฟองหวานนุ่มเม็ดเล็ก ๆ ผุดซ่าอยู่ในปาก ให้ความรู้สึกซาบซ่าเบา ๆ กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้และผลไม้ผสมกับกลิ่นน้ำผึ้ง ละลายอยู่ในลำคอแล้วไหลลงไปตามทาง
เม่อลั่วเวยที่กำลังอมลูกอมรู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวขึ้น จนกระทั่งสายตาสูงขึ้นไปหลายเซนติเมตร เธอถึงก้มลงเห็นว่าเท้าลอยพ้นพื้นไปหลายนิ้ว กำลังลอยอยู่กลางอากาศ
ว้าว!
ความรู้สึกลอยตัวหายไปอย่างรวดเร็ว พอลูกอมละลายหมด เท้าของเธอก็กลับมาแตะพื้น
เวทมนตร์ช่างมหัศจรรย์!
เธอเดินไปหาตามชั้นวาง แล้วก็เห็นลูกอมในห่อสีเหลืองทองเข้าในพริบตา บนห่อเขียนว่า ลูกอมน้ำผึ้งซ่าซ่า ราคา: 2 ซิกเกิลต่อกล่อง
เธอมองยอดเงินของตัวเอง: 25 กาลเลอน
จากนั้นก็นับนิ้วคำนวณอัตราแลกเปลี่ยน แล้วเปิด [ร้านเมล็ดพันธุ์เวทมนตร์ของปิแอร์] ดูราคาของเมล็ดพันธุ์สารพัดชนิดซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายลังเลอยู่นานก็ยังตัดใจได้
คราวหน้า คราวหน้าพอมีเงินแล้ว ฉันจะมาชิมลูกอมทุกชนิดให้ได้!
ตอนเดินออกจากฮันนีดุ๊กส์ เธอยื่นมือหยิบลูกอมสีม่วงที่เหมือนกับดวงตาของตัวเองมาเม็ดหนึ่ง แล้วยัดเข้าปาก กินอีกเม็ดด้วย ไหน ๆ ก็มาแล้วนี่นา~
อ๊าก! เปรี้ยวมาก!
เม่อลั่วเวยที่ยืนอยู่หน้าร้านทำหน้าเหยเกเพราะลูกอมในปาก ถ้าเปิดแผงระบบดู คาดว่าหน้าตัวละครพิกเซลบนนั้นคงเขียวเหมือนตอนกินอาหารฝีมือเพนนี
แต่หลังจากเปรี้ยวจี๊ดอยู่ชั่วครู่ รสชาติเข้มข้นขององุ่นก็แผ่ซ่านออกมา
เอ๊ะ!
ลูกอมเม็ดนี้ออกแบบรสชาติได้มีเอกลักษณ์ดีเหมือนกันนะ
ตอนแรกแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ช่วงหลังกลับอร่อยใช้ได้เลย
เธอห้ามตัวเองไม่ให้กลับเข้าไปถามในร้านว่าลูกอมนี้เรียกว่าอะไร เอาไว้คราวหน้าแล้วกัน วันนี้เพิ่งเริ่มสำรวจได้ไม่นานเอง
อีกอย่าง เธอก็ตั้งใจจะมาดูราคาสินค้าในหมู่บ้านฮอกสมีดด้วย