หุบเขาสตาร์ดิวเวทมนตร์: ลุงชาวนาบุกฮอกวอตส์

ตอนที่ 1 กลับมาเกิดใหม่ — DAY 1

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【~แผงเช็กอินชาวบ้าน~】

【เหมียวพล่าม: เล่มแรกจะมีเรื่องเมล็ดพันธุ์ ราคา อะไรพวกนี้ค่อนข้างเยอะ ก็ตอนเขียนมันเป็นช่วงที่กำลังเมามันกับการปรับปรุงเซ็ตติ้งพอดี ขอให้ทุกคนเห็นใจกันด้วยนะ คือว่า…… (เขิน ๆ) ก็อยากให้ทุกคนรู้ว่าเหมียวตั้งใจมากแค่ไหน~】

“เกษตรกรเฒ่า~~~~~~”

พร้อมกับเสียงเพลงดังกระหึ่ม แขนข้างหนึ่งก็ยื่นออกมาจากใต้ผ้าห่มอย่างสั่น ๆ เหมือนซอมบี้ แล้วกดปิดนาฬิกาปลุก

“บ้าเอ๊ย……” เสียงลอดไรฟันเต็มไปด้วยความแค้นเอ่ยขึ้น “วันจันทร์!”

เมื่อวานเพื่อให้จบเกมแบบสมบูรณ์แบบ เธอ “เผลอไปนิดเดียว” ก็เล่นยันตีสี่

แล้วตอนนี้เธอก็ถูกนาฬิกาปลุกไปทำงานแปดโมงปลุกให้ตื่น……

เม่อผู่รู้สึกว่าต้นเหตุหลักคือคนในโลกความจริงไม่ยอมสลบตรงเวลาตอนตีสอง เลยทำให้ลุยเกมกันจนไม่มีขีดจำกัด

แต่ไม่ว่าจะยังไง “ค่าเสียศักดิ์ศรี” ก็ยังต้องหามาอยู่ดี เธอลุกจากเตียงด้วยความแค้นเต็มอก แต่ก็ทำท่าซังกะตายไปด้วย

ใครจะไปคิดล่ะ? ในเกมได้วันละห้าแสน ในโลกจริงเดือนละสามพัน

ไม่อยากไปทำงาน!!

ขณะที่ “ลาก” ตัวไปห้องน้ำอย่างเชื่องช้า เธอก็คิดไปด้วยว่า ถ้าชีวิตจริงเป็นสตาร์ดิวได้ก็คงดี ย้อนเวลากลับไปตอนเรียนก็ไม่เลว หรือจะเป็นเศรษฐีพันล้าน…สิบล้าน…ล้านขึ้นมาเลยก็สุดยอดไปเลย~

คิดไปคิดมาก็เคลิ้มจนไม่ทันระวัง เท้าเหยียบพลาด หัวทิ่มลงพื้น ก่อนจะหมดสติเธอก็ยังเทียบอยู่เลยว่าชีวิตแบบไหนดีกว่ากัน……

“ติ๊งต๊อง ติ๊งตอง~ ติ๊งต๊อง ติ๊งตอง~”

ทำนองเพลงเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยค่อย ๆ ปลุกจิตใจที่หลับใหลให้ตื่น

เมื่อเม่อผู่ลืมตาอีกครั้ง บนฉากหลังท้องฟ้าสีคราม เมฆขาว เธอก็เห็นหน้าจอที่คุ้นตาตรงหน้าในพริบตา นั่นคือหน้าสร้างตัวละครของสตาร์ดิว

ไอ้หยา ถ้าไม่มีหน้านี้ เธอคงนึกว่าตัวเองล้มทีเดียวขึ้นสวรรค์ไปแล้ว

แต่!

ตอนนี้มันสถานการณ์อะไรกันแน่เนี่ย?

เพราะงั้น……หน้าจอตายแล้วเริ่มใหม่ก็เป็นแบบเดียวกับสตาร์ดิวงั้นเหรอ?

หรือไม่ บางทีเธออาจยังไม่ตาย เป็นแค่ฝันตอนหมดสติหลังจากเล่นสตาร์ดิวจนเมามัน?

เธอหยิกตัวเองหนึ่งที ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด!

ก็ต้องเป็นเรื่องเริ่มใหม่จริง ๆ สินะ!

ก็ได้สิ!

คราวนี้คำพูดเมื่อวานกลายเป็นจริงเสียแล้ว ต้องไปเป็นชาวนาที่สตาร์ดิวจริง ๆ

เธอกรอกชื่อในช่องชื่ออย่างคล่องมือ ใส่ชื่อเซฟเก่าของตัวเอง — เม่อลั่วเวย

ทันทีที่กรอกเสร็จ ด้านหลังก็มีจุดโผล่ขึ้นมาเองหนึ่งจุด พร้อมกับชื่อจริงของเธอ จึงกลายเป็น — เม่อลั่วเวย·เม่อผู่

เม่อลั่วเวย·เม่อผู่ตัวจริง: “……”

ตอนนี้เธออยากเปลี่ยนชื่อฟาร์มเป็นคาโอโมจิชูนิ้วกลางเหลือเกิน แต่น่าเสียดายที่ระบบป้อนข้อความอันเรียบง่ายไม่รองรับ จึงใช้ชื่อเดิม — ฟาร์มสุขสบาย

เมื่อก่อนตั้งชื่อฟาร์มนี้ก็เพื่อเตือนตัวเองให้ผ่อนคลายหน่อย อย่าพอลุยเกมแล้วก็ลงแรงหนักจนลืมตัว แต่……ก็ไม่เห็นได้ผลอะไร

ช่องสิ่งที่ชอบที่สุด เธอกรอกทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่นิด — เงิน!!!

ที่คิดไม่ถึงคือ ตัวเลือกสัตว์เลี้ยงเปลี่ยนไป มีสามอย่างให้เลือก: นกฮูก แมว คางคก

อย่างแรกตัดคางคกทิ้ง (คางคก: ฮึ่ม!)

แมวเหมียวคือที่รักสุดของเธอมาตลอด ตอนนอนแผ่เป็นแพนเค้กแมวอยู่ในฟาร์มน่ารักสุด ๆ!

แต่……นกฮูกเธอไม่เคยเลี้ยงนี่นา……อยากรู้จังเลย~

ดังนั้น ท่ามกลางโมเสกเบลอ ๆ กองหนึ่ง เธอใช้ความรู้สึกเลือกนกฮูกสีน้ำตาลตัวหนึ่ง ตากลมโต บนหัวมีหูสองข้างแหลม ๆ มาเป็นสัตว์เลี้ยง

จากนั้นก็ปั้นตัวละคร ไม่ต้องคิดอะไรเลย นิ้วจิ้มรัวไม่หยุด เลือกค่าเดิมที่ใช้ประจำ: ♀ ผิวแบบ 4 ทรงผมแบบ 34 เสื้อแบบ 88 กางเกงแบบ 2 ผมสีแดง ตาสีม่วงเข้ม

ส่วนฟาร์มก็เลือกได้แค่ฟาร์มมาตรฐาน ก็ได้

ติ๊กข้าม【ฉากเปิดเรื่อง】ไปตามความเคยชิน แล้วกด【OK】

ทุกสิ่งตรงหน้าร่วงลงสู่ความมืดในพริบตา……

เมื่อเม่อลั่วเวยลืมตาขึ้นเป็นครั้งที่สาม สิ่งที่เข้ามาในสายตาคือเพดานกระท่อมไม้ที่ตกแต่งเรียบง่ายมาก

อ่านในนิยายตั้งหมื่นครั้ง สู้มาเจอกับตัวสักครั้งไม่ได้จริง ๆ~

ตอนลุกจากเตียงก็รู้สึกได้ชัดว่าไม่ปกติ นี่ไม่ใช่ร่างที่ถูกงานทำลายมาหลายปีของเธออย่างแน่นอน

รู้สึกเลยว่า — หนุ่มสาว! มีแรง!

แต่ว่าตัวเตี้ยไปหน่อย

พอลงจากเตียงแล้วเทียบกับเตียง……เตี้ยเกินไปหรือเปล่า?

ในห้องมีเตียงหนึ่งหลังกับโต๊ะเครื่องแป้งหนึ่งตัว แต่กลับไม่มีกระจกสักบาน เม่อลั่วเวยจึงต้องออกไปหาสระน้ำส่องดู

ผลคือเปิดประตูบานหนึ่งออกก็เจอห้องน้ำที่เรียบง่าย สะอาด และมีของครบครัน

???

นี่ยังเป็นสตาร์ดิวอยู่ไหมเนี่ย?

การปรากฏตัวของห้องน้ำบอกเธอเรื่องหนึ่ง — เธอต้องขับถ่าย

เม่อลั่วเวยปิดประตูห้องน้ำ แล้วเปิดอีกบาน ภาพตรงหน้าคล้ายกับฟาร์มสตาร์ดิวหลังอัปเกรดหนึ่งระดับ ห้องนั่งเล่นรวมกับครัวเล็กแบบเปิดโล่ง มีเตา มีตู้เย็น

จริงด้วย เธอต้องขับถ่าย ก็ต้องกินข้าวแน่นอนสิ

ตายจริง นี่มันชดเชย “ความเสียดาย” ที่สตาร์ดิวไม่หิวและไม่ต้องขับถ่ายได้เลย

อ้อ ยังมีความเสียดายที่ห้องในบ้านไม่มีประตูด้วย ฮ่า ๆ

ห้องนั่งเล่นมีโทรทัศน์ โต๊ะเก้าอี้ ต้นไม้ในกระถางหนึ่งต้น และพรมผืนเล็ก ๆ สีน้ำตาลแดง ทั้งหมดนี้คือเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดที่เธอมี

หืม? เตาผิงของเธอล่ะ?

โจรคนแคระ ไปตายซะ!

ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ เธอด่าไว้ก่อนเป็นดี

อยากเดินจากห้องนอนไปห้องนั่งเล่น กลับเกือบสะดุดห่อพัสดุที่อยู่ใต้เท้าจนต้องเริ่มใหม่อีกรอบ โชคดีที่บ้านเล็กพอ เธอเอื้อมมือคว้ากำแพงไว้ได้ทันทีก็ทรงตัวอยู่

โอ้! นี่คงเป็นเมล็ดพันธุ์พาร์สนิปฟรีของฉันสินะ~

เธอย่อตัวลงแกะพัสดุอย่างตื่นเต้น ทว่าเพิ่งฉีกปากห่อออกอย่างแรงเป็นรอย หน้าต่างหน้าหนึ่งก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าทันที

บนนั้นเขียนตัวอักษรใหญ่สไตล์การ์ตูนไม่กี่ตัว — 【Magic Stardew】

สตาร์ดิวเวทมนตร์?

อะไรกันเนี่ย?

เกมเถื่อน?

หรือว่าลงม็อดไว้?

โครงสร้างของหน้าจอไม่ต่างจากต้นฉบับ ด้านบนสุดเป็นแถวของไอคอนเล็ก ๆ ให้เลือก แถบแรกคือกระเป๋า ใต้นั้นแถวแรกมีสิบสองช่อง วางเพื่อนเก่าที่คุ้นเคยห้าชิ้น: ขวาน จอบ กระป๋องรดน้ำ พลั่วขุด เคียว

แถวที่สองและแถวที่สามยังอยู่ในสถานะรอปลดล็อก

ถัดลงไปเป็นภาพตัวเธอแบบคิวต์ ๆ กับช่องสวมใส่หกช่อง ช่องแหวนสองช่องยังอยู่ ส่วนช่องหมวกกลายเป็นช่องสร้อยคอ

แต่ตัวหนังสือข้าง ๆ นั้นเริ่มมีปัญหาใหญ่แล้ว!

【ฟาร์มสุขสบาย】

【เงินสดที่ถือครองอยู่: 25 กาลเลอนทอง】

【รายได้รวม: 0】

【ปีที่หนึ่ง เวลา: วันพฤหัสบดีที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1991】

อะไรนะ? ให้เงินแค่ 25 ทอง!!!

อ๋อ หน่วยเป็นกาลเลอนทองนี่เอง~ งั้นไม่เป็นไร~

เดี๋ยวก่อน!!!

กาลเลอนอะไรนะ? ทองอะไร? อะไรกาลเลอน?

เธอนึกถึงตัวอักษรใหญ่ที่หัวเรื่อง — 【Magic Stardew】 ขึ้นมาอีก

ไอ้หยา! สตาร์ดิวเวทมนตร์แบบนี้นี่เอง!!!

แล้วนี่ยังเป็นเพลิแคนทาวน์อยู่ไหมเนี่ย?

เม่อลั่วเวยตกตะลึงอยู่ ก็เห็นสิ่งของที่โผล่ขึ้นมาในช่องเก็บของช่องที่หกหลังจากเพิ่งแกะพัสดุเสร็จ — เมล็ดดิตทานี x15

ที่แท้เธอเริ่มใหม่มาอยู่ในโลกของสตาร์ดิว + แฮร์รี่ พอตเตอร์สินะ……

สายตาขยับไป ในช่องเก็บของยังมีของอีก ช่องที่เจ็ดคือ【ขนมปัง】x30

เพราะงั้นเธอต้องอาศัยขนมปังพวกนี้ประทังชีวิตไปจนถึงเปิดเทอมสินะ……

เม่อลั่วเวยทำใจยอมรับสถานการณ์ตอนนี้ไปพลาง ผลักประตูใหญ่ของกระท่อมไม้ออกไปด้วยอารมณ์ซับซ้อน — ฟาร์มเขียวชอุ่ม วัชพืชรกเรื้อ ดูดุดันป่าเถื่อนผืนหนึ่งก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเธออย่างนั้น

โอ้โห……

เหมือนกันเป๊ะเลยจริง ๆ

ในตอนนี้ แทนที่จะสนใจสัญชาตญาณชาวนาเฒ่าที่สั่งให้ฟันฟันฟัน ขุดขุดขุด เกี่ยวเกี่ยวเกี่ยว เธออยากศึกษาหน้าจอระบบมากกว่า เพื่อให้เข้าใจว่าตอนนี้เป็นยังไงกันแน่

แต่ ฟองสัญลักษณ์จดหมายที่ลอยขึ้นมาบนตู้จดหมายข้าง ๆ ดึงดูดความสนใจของเธอไว้

เม่อลั่วเวยเดินไปแตะฟองสัญลักษณ์บนตู้จดหมายหนึ่งที จดหมายฉบับหนึ่งก็ปรากฏตรงหน้าเธอ: 【จดหมายตอบรับเข้าเรียนโรงเรียนเวทมนตร์ฮอกวอตส์】

【หนังสือเล่มใหม่ของเหมียวมาแล้วจ้า~~~】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป