เมื่อเห็นว่าจางเสวียเหลียงมาเยือนถึงประตู ในใจเหลียงซือเฉิงแม้จะพลุ่งพล่านด้วยความไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ได้แต่เก็บกดอารมณ์ไว้ กล้าโกรธแต่ไม่กล้าพูดออกมา
ในห้องด้านใน หลินฮุยอินซึ่งกำลังพักฟื้นอยู่บนเตียงเงียบ ๆ เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างนอก ก็พยายามพยุงร่างที่อ่อนแอป่วยโศก จูงมือเล็ก ๆ ของลูกสาวก้าวออกมาทีละก้าวอย่างโซเซ
นางป่วยด้วยโรคร้ายวัณโรค ในช่วงปีเดือนนี้ยังไม่มียาปฏิชีวนะที่ตรงกับโรค วัณโรคนั้นตามปกติได้แต่พักฟื้นดูแลรักษาตัว ไม่อาจรักษาให้หายขาดได้เลย ต่อให้ถึงปี 1939 เพนิซิลลินจะค้นพบแล้วก็ตาม แต่ด้วยฐานะทางครอบครัวของนาง ก็หาใช่สิ่งที่นางจะสามารถใช้ได้
หลินฮุยอินเดินออกมายังโถงบ้าน พอดีเห็นสามีกำลังตั้งใจรินชาให้จางเสวียเหลียง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเงียบ ๆ
โลกยุคอลวนดั่งเบ้าหลอม หนทางโลกนั้นโหดร้ายไร้ปราณี ในมือไม่มีอำนาจสิทธิ์ขาด ร่างกายไร้ที่พึ่งพิง ก็ได้แต่ถูกบีบบังคับทุกหนแห่ง ให้ผู้อื่นข่มเหงรังแก