หลินเวยและเหมาปังชูเป็นเพื่อนร่วมชั้นเหลนสามของหวงผู่ แถมยังเป็นเตียงซ้อนกัน และความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีมาก
ด้วยนิสัยส่วนตัวของเหมาปังชู เขาจึงไม่มีเพื่อนเท่าไหร่ แต่เขากับหลินเวยกลับสนิทกันเป็นพิเศษ
หลินเวยมองดูหลุมระเบิดและซากเครื่องบินที่เกลื่อนรันเวย์สนามบิน พลางเหลือบดูเวลาจากนาฬิกาข้อมือ แล้วจึงพูดกับเหมาปังชูว่า
“ปังชู อีกสองชั่วโมงฟ้าก็จะสว่างแล้ว ต้องรีบเคลียร์รันเวย์ให้เสร็จก่อนฟ้าสาง พอสว่างเครื่องบินญี่ปุ่นมีโอกาสสูงที่จะโจมตี เราต้องบุกเข้าโจมตีก่อนที่อีกฝ่ายจะตั้งตัวติด และทิ้งระเบิดสนามบิน ทางรถไฟ ถนน รวมถึงสิ่งปลูกสร้างทางทหารของญี่ปุ่นอีกยกหนึ่ง มิฉะนั้นพอเครื่องบินญี่ปุ่นขึ้นฟ้า นักบินของเราก็ไม่ใช่คู่มือของนักบินญี่ปุ่นเลย”
เหมาปังชูพยักหน้าหลังฟังจบ เห็นว่าที่หลินเวยพูดนั้นมีเหตุผลมาก จึงจัดการให้คนไปเคลียร์รันเวย์ และให้คนเติมน้ำมันกับบรรจุกระสุนให้เครื่องบินรบทั้งหมดที่บินขึ้นได้