เมื่อเห็นหลินเวยหัวเราะ คาวาชิมะ โยชิโกะก็อดใจไม่ไหว ขมวดคิ้วถามว่า “ท่านหัวเราะอะไร”
สิ้นเสียง เจิ้งต้งกั๋วซึ่งนั่งบันทึกคำให้การอยู่ข้าง ๆ ก็ล้วงป้ายปกเสื้อทหารญี่ปุ่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อกำหนึ่ง ในนั้นมีป้ายยศนาวาโทหนึ่งนายและเรือโทอีกสองนายอย่างเด่นชัด
สายตาของคาวาชิมะ โยชิโกะจับจ้องที่กองป้ายปกเสื้อนั้น จิตใจดิ่งวูบ—นางตระหนักในชั่วพริบตาว่า กองทัพจีนนี้ไม่ใช่พวกธรรมดา ขนาดฆ่าทหารญี่ปุ่นยังไม่กระพริบตา แล้วนับประสาอะไรกับ ‘คนญี่ปุ่นปลอม’ ที่ไม่มีวันได้สัญชาติญี่ปุ่นอย่างนาง?
เดิมทีคาวาชิมะ โยชิโกะวางแผนจะเดินทางไปเป่ยผิงพร้อมกับขบวนรถของหรงเจิน แต่คาดไม่ถึงว่าพวกของหลินเวยจะเคลื่อนไหวรวดเร็วถึงเพียงนี้
หรงเจินยังเตรียมการออกจากเมืองไม่เสร็จ ทัพของหลินเวยก็ปิดล้อมประตูเมืองทุกแห่งไว้แน่นหนาราวกับกำแพงเหล็กแล้ว