เมื่อทุกคนทานอาหารเช้าเสร็จ หลินเวยก็ค่อย ๆ เดินไปยังโต๊ะทรายจำลองสนามรบ เหล่าผู้คนพากันห้อมล้อมรอบโต๊ะทราย
หลินเวยยกไม้บังคับการชี้ไปยังจุดหมายสำคัญบนโต๊ะทราย เริ่มสั่งการภารกิจรบให้ทุกคน
“กรมที่ 200 รับหน้าที่เฝ้าระวังตามแนวเถี่ยหลิง ฟู่ชุ่น และเปิ่นซี ไม่ว่าสะพานใดที่มาจากจี๋หลินหรือเกาหลี ให้ทำลายเสียทั้งหมด วางทุ่นระเบิดตามแนวถนนและสองข้างทาง ต้องหนาแน่น โรงงานสรรพาวุธสามมณฑลตะวันออกไม่ขาดแคลนทุ่นระเบิดและระเบิด หากอ้ายชั่วญี่ปุ่นบุกมา ก็จงระเบิดเหมืองถ่านหินฟู่ชุ่นให้พังพินาศ! ส่งกำลังพลเข้ายึดช่องเขาและจุดยุทธศาสตร์สูงตามแนวถนน หากมีข้าศึกมา ให้ต้านทานทีละช่วง ลดทอนความแหลมคมในการบุกของศัตรู จำไว้ ลากเวลาให้นานเท่าที่จะนานได้”
ตู้ยวี่หมิงฟังแล้ว สีหน้าฉายแววกังขา มองหลินเวยถามว่า “ผู้บัญชาการกองทัพหมายความว่า ญี่ปุ่นอาจโจมตีจากทั้งจี๋หลินและเกาหลี? จี๋หลินน่ะมีกองทัพตะวันออกเฉียงเหนือของจางเหล่าจั้วเซี่ยงตั้งหลายหมื่นนายนะ”