Zero—: [เบี้ยวนัดฉันอีกแล้วนะ นี่นายไม่ใช่พวกปลอมเป็นผู้หญิงจริง ๆ ใช่ไหม]
แมวหูน้อยเฉียว: [คุณสามี เค้าไปไม่ได้จริง ๆ นะ (T_T)]
เฉียวซิงเยี่ยยืนตรงทางเข้าประตู เปลี่ยนรองเท้าพลางตอบข้อความไปด้วย
แล้วตะโกนเข้าไปในห้องว่า “พี่ วันนี้ผมกลับดึกนะ”
“หยุดก่อน!” เฉียวซูถังพุ่งตัวออกจากห้องพร้อมกับตะโกนเสียงดัง
พี่สาวที่ปกติเรียบร้อยอ่อนโยนอยู่ดี ๆ ก็ระเบิดอารมณ์ ทำเอาเฉียวซิงเยี่ยตกใจจนสะดุ้ง
“พี่ มีอะไรหรือเปล่า”
เฉียวซูถังหอบหายใจแรง
เมื่อครู่ เธอเพิ่งเกิดใหม่
ชาติก่อน เฉียวซิงเยี่ยใช้รูปของเธอไปหลอกคบแฟนออนไลน์กับหลิงเหิง ทายาทเศรษฐีตระกูลใหญ่ แต่ถูกคนเลวแอบไปรายงาน หลิงเหิงรู้ว่าแฟนออนไลน์เป็นผู้ชายก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ สั่งให้คนไปแก้แค้นจนเขาถูกทำร้ายทั้งกายและใจเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน จนเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง ไม่นานก็กระโดดตึก
ส่วนเธอถูกหลิงเหิงจำได้ในงานศพของน้องชาย รถยนต์หลายคันไล่ล่าตามจี้อารามตกใจเลยขับรถพุ่งตกแม่น้ำ
จมน้ำตาย...
ตอนนี้ แค่หายใจเธอยังรู้สึกถึงรสกร่อยติดคาวของน้ำในแม่น้ำที่ค้างอยู่ในปอดได้เลย
“ห้ามไป!” เฉียวซูถังต้องห้ามไม่ให้เขาออกไปข้างนอก
เพราะเขาเองก็ไปเผลอหลุดปากเล่าเรื่องที่ตนปลอมเป็นผู้หญิงหลอกคบไฮโซให้คนที่ไว้ใจฟังในงานเลี้ยงคืนนี้ ไม่รู้ว่าเพื่อนหน้าหลุมศพคนไหนหักหลังไปรายงานหลิงเหิง
ดีที่เธอเกิดใหม่กลับมาในช่วงก่อนที่เรื่องจะแดง
ทุกอย่างยังแก้ไขทัน
เฉียวซิงเยี่ยเปลี่ยนกลับมาใส่รองเท้าแตะเดินเข้ามา ดึงทิชชู่บนโต๊ะกลางมาเช็ดเหงื่อเต็มหัวให้พี่สาว
“พี่ ทำไมเหงื่ออกมากจัง ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” เขาถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย
เฉียวซูถังรีบโกหกออกไป
“ประจำเดือนมาอะ เธออยู่ดูแลฉันหน่อย”
เฉียวซิงเยี่ยเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ
“ก็ยังเหลืออีกตั้งอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ”
น้องชายคนนี้ตั้งแต่เล็กก็เหมือนเสื้อกันหนาวแสนอบอุ่น จดจำรอบเดือนทุกรอบของเธอได้ แอบยัดผ้าอนามัยกับยาแก้ปวดใส่กระเป๋าให้เธอล่วงหน้า
เฉียวซูถังจับมือเขาไว้แน่น นิ้วมือเย็นเยียบจนแทบจะจมลงไปในเนื้อเขา
“มาเร็วขึ้นไม่ได้หรือไง”
เฉียวซิงเยี่ยร้องซี๊ด
“พี่ มือเย็นจังเลย!” เขาพูดกึ่งหยอก “เหมือนเพิ่งขึ้นมาจากน้ำเลย”
เฉียวซูถังหน้าซีดลงไปอีก
“ไปต้มน้ำขิงใส่น้ำตาลแดงมาให้ฉัน”
“โอเค” เฉียวซิงเยี่ยรับคำอย่างว่าง่าย
ระหว่างที่เขาเดินไปที่ห้องครัว ป้าสะใภ้เฉียวคลุมเสื้อออกมาจากห้องนอน
“ให้ฉันต้มให้ มาน้อยไปเล่นเถอะ”
ป้าสะใภ้มองสองพี่น้องด้วยสายตาเอ็นดู “มาน้อยกว่าจะไปงานเลี้ยงสักทีก็นาน ๆ จะไปกันที อย่าไปทำลายอารมณ์เขาเลย”
ดวงตาของเฉียวซิงเยี่ยเปล่งประกายขึ้นมาทันที พูดออดอ้อน
“พี่ครับ วันนี้วันเกิดซือซือนะ ผมสัญญาไว้แล้วว่าจะไป”
เขาเป็นทาสพี่สาวตั้งแต่เด็ก เชื่อฟังเฉียวซูถังมาก
เฉียวซูถังคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตก เด็กมัธยมที่เรียนดีเด่นจะไปรู้จักการหลอกลวงทางเน็ตมาจากไหน
แล้วยังบ้าบิ่นใช้รูปพี่สาวแท้ ๆ ไปหลอกคนอื่นอีก
ถ้าหลิงเหิงมหาเศรษฐีตระกูลใหญ่อย่างนั้นโดนหลอกแค่เรื่องเงินก็ยังพอว่า
นี่โดนหลอกเรื่องความรู้สึก
จะปล่อยให้ผ่านไปง่าย ๆ ได้ยังไง
เด็ดขาดไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย!
เฉียวซูถังทำหน้าขรึมพูดอย่างเคร่งครัด “ห้ามไป! ใกล้สอบปลายภาคแล้ว อยู่บ้านทบทวนหนังสือซะ!”
น้ำเสียงเด็ดขาดไม่ให้โต้แย้ง
“ป้าสะใภ้ กลับบ้านไปนอนได้แล้วค่ะ”
ป้าสะใภ้เหลือบมองเฉียวซิงเยี่ยที่กำลังห่อเหี่ยวเดินไปห้องครัวแล้วเม้มปากเดินกลับห้อง
เฉียวซูถังฉวยโอกาสหยิบมือถือของเฉียวซิงเยี่ยที่วางบนโต๊ะกลางกลับไปที่ห้องตัวเอง
รหัสปลดล็อกมือถือเขาง่ายมาก เป็นวันเกิดของเธอ
ล็อกอินเข้า WeChat ก็เห็นข้อความที่หลิงเหิงส่งมา
Zero—: [เมื่อไหร่จะเจอสักที ให้คำตอบแน่ชัดมาหน่อย]
เฉียวซูถังเลื่อนขึ้นไปดูประวัติการแชทของพวกเขา
บทสนทนาจริงจังมีไม่มาก ส่วนใหญ่คุยกันเรื่องเกม แล้วก็...
ส่งรูปกับรับเงินโอน
หลิงเหิงเคยบอกอยากเจอตัวจริงหลายครั้ง แต่ “เธอ” ก็ปฏิเสธด้วยข้ออ้างต่าง ๆ นานา
ล่าสุดคือ เสี่ยวเฉียวหูแมว อ้างว่า “คนในครอบครัวผ่าตัด” ขอเงินโอน 200,000 หยวน ตกลงจะเจอหลิงเหิงแต่กลับคำ
เฉียวซูถังไม่รู้ว่าครั้งนี้เฉียวซิงเยี่ยมีแผนจะปัดความรับผิดชอบยังไง
แต่ฝั่งตรงข้ามเริ่มฉุนเฉียวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
Zero—: [ฉันดูเป็นคนที่ถูกหลอกง่ายมากเลยใช่ไหม]
Zero—: [ตอบมา!]
Zero—: [นี่แกมันก็พวกปลอมเป็นผู้หญิงใช่ปะ]
Zero—: [ตอบมา!]
Zero—: [ตอบมา!]
Zero—: [ตอบมา!]
Zero—: [เชื่อไหมว่าวันดีคืนดีฉันจะโผล่ไปหน้าประตูโรงเรียนแก]
ประโยคสุดท้ายนี้เห็นภาพชัดมาก หัวใจดวงน้อยของเฉียวซูถึงบีบตัวอย่างแรง
ต้องแก้ข้อสงสัยว่าเป็นพวกปลอมเป็นผู้หญิง เอาตัวน้องชายออกมาให้ได้
เธอตั้งสติ กดปุ่มกดเสียงค้างไว้ แล้วทำเสียงแหลมดัดจริตพูด
“อืออืออือ ใจร้ายจังเลย! หยอย~ ใจร้ายใส่คนอื่น!”
เสียงหวานละมุนก้องออกมาจากลำโพง หลิงเหิงรู้สึกเหมือนกระดูกหูละลายเปื่อยไปหมด
นี่เป็นครั้งแรกที่แฟนออนไลน์พูดด้วยเสียงจริงโดยไม่ใช้โปรแกรมแปลงเสียง
“เป็นผู้หญิงจริง ๆ ด้วย”
หลิงเหิงหันไปอวดคนข้างหลัง “เสียงเมียฉันเพราะไหม”
ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะบนหน้าจออย่างรวดเร็ว
Zero—: [คนดีอย่าโกรธเลย ฉันก็แค่อยากเจอเธอมากเกินไป ร้อนรนไปหน่อย]
เฉียวซูถังถอนหายใจโล่งอก ส่งข้อความเสียงต่อ
“เขาก็อยากเจอคุณเหมือนกัน แต่ใกล้สอบปลายภาคแล้ว ที่บ้านดุมากเลยนะ”
น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดายและอัดอั้น
ฟังแล้วหลิงเหิงก็อดสงสารจับใจไม่ได้
Zero—: [โอเค คนดีตั้งใจสอบนะ สอบเสร็จสามีจะพาไปกินของอร่อย ๆ]
ระหว่างนั้น เฉียวซูถังก็ใช้ข้อสอบของเฉียวซิงเยี่ยเป็นตัวประกอบ ถ่ายรูปส่งไปให้อีกฝ่ายหลายรูป
เสี่ยวเฉียวหูแมว: [ข้อสอบยากจังเลย หนูต้องบินก่อนนกอื่นแล้วล่ะ~]
ในรูปภาพเผยให้เห็นนิ้วมือของหญิงสาวเล็กน้อย เรียวขาวอ่อน เต็มไปด้วยเสน่ห์
หลิงเหิงพลิกดูรูปที่เสี่ยวเฉียวเคยส่งให้เขาก่อนหน้านี้ เปรียบเทียบลักษณะมือ พบว่าบนนิ้วชี้มีไฝเล็ก ๆ
เป็นคนเดียวกัน
Zero—: [โอนเงิน 20,000 หยวน]
Zero—: [ไปหาครูสอนพิเศษเถอะ]
Zero—: [ห้ามหาครูสอนพิเศษผู้ชายเด็ดขาด]
เสี่ยวเฉียวหูแมว ไม่ตอบกลับมาครึ่งค่อนวัน
เฉียวซูถังกำลังคิดบัญชี
หลอกคบออนไลน์มาไม่กี่เดือน เฉียวซิงเยี่ยรับเงินเขาไปตั้งหนึ่งล้านสามแสนหกหมื่นหยวน!
หนึ่งล้านสามแสนหกหมื่น!!!!
เฉียวซูถังอยากจะถามในเน็ตจริงๆ ว่าฆ่าน้องชายแท้ ๆ ตัวเองผิดกฎหมายไหม (╥﹏╥)
เธอเห็นหลิงเหิงโอนเงินมาอีกก็ยิ่งอยากร้องไห้
กินของเขาทำให้ปากอ่อน รับเงินเขาทำให้ใจอ่อน
เธอตั้งใจว่าจะคืนเงินให้หลิงเหิงทั้งหมด แล้วบอกเลิกกับเขา ไม่ติดต่ออะไรกันอีกเลย
กดปฏิเสธการรับเงิน
เสี่ยวเฉียวหูแมว: [ขอบคุณจ้ะ หนูมีเงิน]
หลิงเหิงมองข้อความนี้ด้วยความงุนงง
เสี่ยวเฉียวเมื่อก่อนนี่มักจะหาเหตุผลต่าง ๆ มาขอเงินจากเขา ไม่ใช่เป็นพิธีกรงานโรงเรียนต้องซื้อกระโปรงสวย ๆ ก็คอมพิวเตอร์เก่าแล้วต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่ หรือของขวัญวันครบรอบคบกันกี่วัน...
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอปฏิเสธการรับเงิน
Zero—: [น้อยไปเหรอ]
สองวินาทีต่อมาก็โทรวิดีโอคอลมาเลย
เฉียวซูถัง: ٩(•'╻'•*)۶
มือถือทั้งสั่นทั้งดัง เหมือนมาติดอยู่ที่หัวใจดวงน้อยกำลังตีกลอง
ประวัติแชทก่อนหน้านี้เธอแค่อ่านผ่าน ๆ ไม่ได้จำละเอียด
ส่งข้อความยังพอเลือกคำ หลีกเลี่ยงจุดอ่อนได้
คุยวิดีโอคอลทำเอาสติแตกง่ายเกินไป
เธอเรียนปีสองแล้ว ยังจะต้องมาแสดงเป็นสาวมัธยมใสซื่ออีก
ถ้าเขาจับได้ล่ะ จะทำไง
รับดีไม่รับดี
ตอนนั้นเอง เฉียวซิงเยี่ยก็ผลักประตูเข้ามา
เลียนแบบท่าทางพนักงานเสิร์ฟเล่นตลก “คุณครับ นี่คือซันเซตไลต์ของคุณ..."
“พี่ เอาท์โฟนผมไปทำไม”