พยาบาลสาวลดเสียงลงต่ำ แววตาฉายแววตื่นเต้นเหมือนรู้ความลับ
“เพราะเธอหน้าเหมือนรักแรกของหมอโจวยังไงล่ะ!”
“จริงดิ? ราชายมบาลนี่มีรักแรกด้วยเหรอ?”
“จริงสิ นี่ปากของหัวหน้าเจี่ยงเองนะ หัวหน้าเจี่ยงกับหมอโจวเป็นเพื่อนมหาวิทยาลัยกัน”
เจียงชิงเยว่ขนตากะพริบเบา ๆ
มิน่าล่ะ วันนั้นที่ห้องทำงาน โจวมู่หย่วนถึงมีท่าทีกับเธอแปลก ๆ
เธอยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเอง
ที่แท้เธอหน้าเหมือนรักแรกที่เขารักแต่ไม่ได้ครอบครองนี่เอง
รักแรกงั้นเหรอ?
การเป็นตัวแทนนี่นะ
ดูเหมือน... ก็ไม่เลวนี่นา
ออกจากโรงพยาบาล เจียงชิงเยว่มุ่งตรงไปยังตึกกลุ่มบริษัทเฉิน
สตูดิโอปักซู "ซานเยว่จี้" ของเธอ เป็นกิจการในเครือของกลุ่มเฉิน
เจียงชิงเยว่ให้ไป๋เหวิน ผู้ช่วย จัดการดึงออเดอร์ปักซูตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาออกมาทั้งหมด
เจียงชิงเยว่จ้องมองข้อมูลที่เรียงรายหนาแน่น กวาดสายตาตั้งแต่หัวจนจบ ใจของเธอค่อย ๆ ดิ่งลงเรื่อย ๆ
ลูกค้าที่เกี่ยวข้องกับเสิ่นเจียหวยมีสัดส่วนมากถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์
หลายปีมานี้ เธอใช้ชีวิตอยู่ในแวดวงของเสิ่นเจียหวย ออเดอร์ปักซูของซานเยว่จี้เลยมีเยอะตลอด
เวลาผ่านไปนาน นานจนเธอเริ่มชินชาไปบ้างแล้ว
พอมามองตอนนี้ สตูดิโอนี้ก็ได้ดีเพราะอาศัยบารมีของเสิ่นเจียหวย
ส่วนตัวเธอเอง ก็แค่กระพือปีกไปมาอยู่ในกรงทองที่เขาถักทอขึ้นมาเท่านั้น
เจียงชิงเยว่สูดลมหายใจลึก "เหวินเหวิน ต่อไปลูกค้ากลุ่มนี้ให้เธอรับผิดชอบทั้งหมด ไม่ต้องโปรโมทสินค้าใหม่ใด ๆ ให้พวกเขา ไม่ต้องดูแลเป็นพิเศษด้วย"
ไป๋เหวินแปลกใจ "พี่ชิงเยว่ แต่คนพวกนี้เป็นกำลังหลักในการซื้อของสตูดิโอเรานะคะ"
"ไม่เป็นไร ฉันจะหาฐานลูกค้าใหม่เอง"
เจียงชิงเยว่ลุกขึ้น ถือแบบร่างลายปักสไตล์ใหม่ปึกหนึ่งเดินไปที่เครื่องพิมพ์
ภายในแผนกออกแบบ โจวเหยาถูกรายล้อมอยู่ตรงกลางราวกับดาราสาว เสิ่นเจียหวยยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ สองคนอยู่ในท่วงท่าที่สนิทสนม
เสิ่นเจียหวยยิ้มจาง ๆ "วันนี้โจวเหยาเข้ารับตำแหน่งที่แผนกออกแบบของกลุ่มเฉินอย่างเป็นทางการ ไปเลี้ยงสังสรรค์กัน ผมเลี้ยงเอง"
ในออฟฟิศเสียงเฮดังลั่น
เจียงชิงเยว่ใจไม่รู้สึกอะไรเลย กำลังจะหมุนตัวกลับเข้าสตูดิโอ แต่ถูกเพื่อนร่วมงานตาดีคนหนึ่งคว้าตัวไว้
"ชิงเยว่ จะไปไหนล่ะ? ไปด้วยกันสิ!"
เธอเบือนหน้าหนี "ฉันไม่ไปดีกว่าค่ะ ตอนเย็นมีธุระ"
ต่งเมิ่งฉี หัวหน้ากลุ่มออกแบบ มักดูถูกเจียงชิงเยว่มาโดยตลอด
เธอมีดีอะไรถึงได้มาสร้างแบรนด์อิสระของตัวเองในเครือ?
เธอหัวเราะเยาะ "ทุกคนไปกันหมด เหลือแค่เธอไม่ไป เดี๋ยวจะเหมือนพวกเราแกล้งกีดกันเธอ"
"ต่อให้ซานเยว่จี้จะเป็นอิสระแค่ไหน ก็ยังขึ้นกับการจัดการของแผนกออกแบบอยู่ดี หัวหน้าโจวจะเป็นหัวหน้าตามตำแหน่งของเธอต่อจากนี้ แม้แต่ความเคารพขั้นพื้นฐานสุดนี่ก็ไม่มีเลยหรือไง?"
"ฉีฉี อย่าพูดแบบนั้น" โจวเหยาก้าวเข้ามาสองก้าว เอ่ยปากเสียงนุ่มนวล "ชิงเยว่ เธออย่าไปฟังพวกเขาเลย ไปสนุกด้วยกันเถอะ"
"พอดีว่าฉันอยากปรึกษาเรื่องการออกแบบลายปักซูกับเธอด้วย เรื่องมืออาชีพ ก็ต้องถามผู้เชี่ยวชาญอย่างเธอสิ"
พูดแค่สองสามประโยค เจียงชิงเยว่ก็ถูกดันขึ้นไปอยู่บนที่สูง n ต่อหน้าสายตาคนมากมาย เธอไม่มีทางปฏิเสธอีก
มิสเซ็กซ์บาร์ ภายในบูธ VIP
เสิ่นเจียหวยและโจวเหยานั่งอยู่ตรงกลาง เป็นจุดสนใจของทั้งงานอย่างไม่ต้องสงสัย
เจียงชิงเยว่นั่งอยู่มุมหนึ่งคนเดียว หมุนแก้วโซดาตรงหน้าอย่างไร้จุดหมาย ขัดแย้งกับเสียงอึกทึกครึกโครมรอบข้าง
ชนแก้วเมา วิสกี้หลายขวดหมดลงไป ทุกคนเริ่มไร้ขีดจำกัด เริ่มโห่ร้องเฮฮาเล่นเกม
โจวเหยาเสนอ "เล่นอะไรง่าย ๆ เถอะ จั่วไพ่ ใครจั่วได้แต้มต่ำสุด รับโทษนะ ดีมั้ย?"
"ดี ๆ อันนี้น่าสนใจ" ต่งเมิ่งฉีรีบตอบรับทันที
ทุกคนพากันเห็นด้วย
"งั้นหัวหน้าโจวต้องออมมือด้วยนะ!"
เกมเริ่มอย่างเป็นทางการ ผ่านไปหลายรอบ บางคนโดนปรับดื่มเหล้าสามแก้ว บางคนถูกให้ไปขอเบอร์ติดต่อที่บูธข้าง ๆ ส่งเสียงดังวุ่นวาย เสียงหัวเราะไม่ขาดสาย
โจวเหยาดวงไพ่ดีมาก ปลอดภัยมาตลอด ไม่เคยแพ้เลย
ส่วนเสิ่นเจียหวยที่นั่งข้าง ๆ ไม่ได้เข้าร่วมเกมเลย นั่งอยู่ข้างกายเธออย่างสุขุม มองดูเกมอย่างเย็นชา
นาน ๆ ครั้ง เมื่อโจวเหยามองมาที่เขา เขาก็จะยิ้มจาง ๆ อย่างปล่อยตามใจให้
รอบใหม่ ถึงตาเจียงชิงเยว่เปิดไพ่
"ชิงเยว่ ตาเธอแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ ทุกคนแค่เล่นสนุก ๆ กัน" โจวเหยาพูดเตือนเสียงอ่อนโยน
เจียงชิงเยว่กำลังจะเปิดไพ่
ต่งเมิ่งฉีที่นั่งข้าง ๆ เธอกลับชนแก้วเหล้าล้มอย่างไม่ได้ตั้งใจ เหล้าครึ่งแก้วหกใส่ตัวเจียงชิงเยว่
"ว้าย! ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ!"
ต่งเมิ่งฉีรีบคว้ากระดาษทิชชูอย่างลุกลี้ลุกลนมาเช็ด เอนตัวเข้ามาใกล้ บังตัวเจียงชิงเยว่เอาไว้ทั้งหมด
พร้อมกับบังไพ่ที่ยังไม่ได้เปิดของเธอตรงหน้าด้วย
ต่งเมิ่งฉีมือไวมาก ฉวยจังหวะตอนทุกคนไม่ทันสังเกต ใช้นิ้วที่ซ่อนไพ่ไว้อีกใบหนึ่ง สับไพ่ที่อยู่ตรงหน้าเจียงชิงเยว่
"ฉันไม่เป็นไร"
เจียงชิงเยว่ดึงกระดาษมาแผ่นหนึ่ง ค่อย ๆ เช็ดคราบเหล้าบนกระโปรง
เธอสังเกตเห็นความผิดปกติแล้ว ไพ่ที่อยู่ตรงหน้าถูกสับเปลี่ยน
"เล่นกันมาตั้งหลายรอบ เปลี่ยนเป็นอะไรตื่นเต้นกว่านี้มั้ย?" ต่งเมิ่งฉีเสนออย่างตื่นเต้น
ทุกคนสงสัย "ตื่นเต้น? ยังไงนะ?"
ต่งเมิ่งฉีกลอกตาไปมา สายตามองไปที่เจียงชิงเยว่อย่างมุ่งร้าย แล้วเหลือบมองโจวเหยาอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้รับสายตาที่เป็นการยินยอมแล้ว เธอก็เพิ่มระดับเสียงขึ้น ตะโกนโห่แซว
"ใครจั่วได้แต้มต่ำสุด เต้นระบำเปลื้องผ้าให้ดูแก้เครียดหน่อย เป็นไง?"
เสียงโห่ร้องเฮฮาดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นในทันที
เจียงชิงเยว่เตรียมตัวมาก่อนแล้ว มีไพ่สูงสุดโพธิ์ดำ K ซ่อนอยู่หลังบูธของเธอ
เธอไม่แสดงอาการ เตรียมจะเปลี่ยนไพ่เป็นโพธิ์ดำ K อยู่แล้ว
ทันใดนั้น สายตาก็กวาดผ่านด้านหลังโดยไม่ตั้งใจ ภายในทางเดินที่ค่อนข้างมืดสลัวของบาร์
ร่างคุ้นตากำลังถูกพนักงานเสิร์ฟนำทางไปยังบูธข้าง ๆ
เสื้อเชิ้ตขาวเรียบ ๆ พับแขนเสื้อขึ้นมาลวก ๆ ใบหน้าด้านข้างยิ่งคมชัดภายใต้แสงไฟสลัว
โจวมู่หย่วน
เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
ความคิดบ้า ๆ ผุดขึ้นมาในหัว
สายตาของเธอกวาดผ่านคนรอบข้างอย่างไม่ใส่ใจ ปลายนิ้วชะงักนิดหนึ่ง แล้วพลิกเปิดไพ่ตรงหน้า
โพแดง A ที่แสบตาเด่นชัด
"ว้าว โพแดง A แต้มต่ำสุดเลย!"
"เจียงชิงเยว่จั่วได้นะ?"
"ว่าแล้วเชียว ต้องเป็นสาวสวยที่จั่วได้โทษพิเศษแบบนี้แน่ ๆ !"
เพื่อนร่วมงานชายสองสามคนมีแววตาตื่นเต้น มองตรงไปที่เจียงชิงเยว่
เสิ่นเจียหวยขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากห้าม
เขากำลังรอ รอให้เธอยอมสยบ ทำตัวออดอ้อน ยอมรับผิดสักหน่อย
แค่แก้สถานการณ์ให้ ก็เป็นแค่คำพูดเดียวของเขาเท่านั้น
โจวเหยายกยิ้มมุมปาก ดวงตาหลี่อัลมอนด์งามคู่หนึ่งเกิดแววเย็นชา
เธอรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเจียงชิงเยว่กับเสิ่นเจียหวย แต่ไม่เคยเปิดโปง
ว่ากันตามตรง เจียงชิงเยว่ก็เป็นแค่ของเล่นที่ไม่มีค่าพอให้เปิดเผย ไว้ให้เสิ่นเจียหวยระบายตัณหาเท่านั้น
ถ้าเธอเปิดโปงตรง ๆ ก็จะดูเป็นคนใจแคบ
ถ้าฉลาด เธอก็ควรจากไปแต่โดยดี ไหน ๆ ก็ไม่ฉลาด โจวเหยาอย่างเธอมีวิธีมากมายที่จะทำให้เจียงชิงเยว่ไม่สบาย
เจียงชิงเยว่ยืนอยู่ในบูธ ใบหน้าเล็กซีดเผือด กำไพ่โพแดง A นั้นไว้แน่น
ต่งเมิ่งฉีหัวเราะเยาะเร่ง "เจียงชิงเยว่ ไพ่เธอจั่วเองนะ ยังไงล่ะ? เล่นแล้วไม่ยอมรับสินะ!"
เจียงชิงเยว่วางไพ่นั่นลง ปลายนิ้วค่อย ๆ เลื่อนไปยังกระดุมบนปกชุดกี่เพ้าของตัวเอง
หนึ่งเม็ด สองเม็ด...
ในอากาศแฝงคลื่นความพลุ่งพล่านอันร้อนแรง
เจียงชิงเยว่เหลือบตามองไปยังชายในบูธข้าง ๆ ยืนยันว่าตำแหน่งที่เธอยืนขึ้นนั่นเพียงพอให้เขาเห็น
ปลายนิ้วปลดกระดุมลง ถลกลงมา...
ผิวหนังบนหน้าอกเผยออกมาเล็กน้อย
แววตาของเสิ่นเจียหวยลึกซึ้งขึ้นเล็กน้อย ในใจพลุ่งพล่านด้วยความหงุดหงิดที่ไม่อาจควบคุม
เธอบ้าไปแล้วเหรอ? จะถอดจริง ๆ! ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้นห้ามปราม
เพี๊ยะ!
เสียงคมชัดผิดปกติดังมาจากบูธข้าง ๆ...