เซี่ยงป้าโถวอายุไม่มากนัก แต่ในวงการล่าขุมทรัพย์สุสานทางเหนือนั้นมีชื่อเสียงโด่งดัง
เล่ากันว่าเพียงเขากวาดตามองแวบเดียว ก็รู้ได้ว่าที่ใดมีสุสานใหญ่
เมื่อพบสุสานใหญ่แล้ว ก็ปักไม้ลงบนพื้น ลูกน้องขุดโพรงดิ่งตามลงไป ตรงเข้าไปถึงเหนือโลงศพได้อย่างแม่นยำ ไม่เคยพลาด
ด้วยเหตุนี้ เซี่ยงป้าโถวจึงได้รับฉายาว่าทิพย์เนตร เป็นที่เลื่อมใสของคนในวงการ
เขาฟังคำของหู่จื่อลูกน้องจบ หรี่ตาลงเล็กน้อย ครุ่นคิดสักครู่ แล้วจึงเอ่ยว่า "ทางตะวันตกเฉียงใต้มีธรรมเนียมพิเศษอย่างหนึ่ง เรียกว่าการฝังศพในไห คือเมื่อเด็กเสียชีวิตแต่เยาว์ จะนำศพใส่ไว้ในไหใบใหญ่ และเจาะรูที่ก้นไห ให้เด็กสามารถกลับชาติมาเกิดได้ราบรื่น ถ้าข้าเดาไม่ผิด ไหในถ้ำนี้น่าจะใช้สำหรับการฝังศพในไห"
เฮยเสียจื่อฟังแล้วกลับส่ายหน้า
"เท่าที่ข้ารู้ ทางตะวันตกเฉียงใต้มีการฝังศพในไหจริง แต่มันไม่ได้ใส่ดินลงไปด้วย"
เห็นมีคนคัดค้านหัวหน้าของตน ลูกน้องของเซี่ยงป้าโถวหลายคนก็โกรธขึ้ง จ้องเขม็งไปยังเฮยเสียจื่อ
"ไอ้ตาบอดอย่างเอ็ง รู้ความอะไร!"
"เมื่อป้าโถวบอกว่าเป็นการฝังศพในไห ก็ต้องใช่! ไม่งั้นจะมีแตงหัวคนอะไร"
เผชิญหน้ากับคำคัดค้านของลูกน้องเซี่ยงป้าโถว เฮยเสียจื่อเงียบไม่ปริปาก
กลับกลายเป็นเซี่ยงป้าโถวเองที่ไม่ถือสา แถมยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลว่า "น้องชายเฮยก็เป็นคนร่วมวงการทางเหนือของพวกเรา หู่จื่อ, เสี่ยวหลง อย่าหยาบคาย"
เมื่อได้ยินเซี่ยงป้าโถวพูดเช่นนั้น พวกลูกน้องจึงสงบลงยอมถอยอย่างเสียไม่ได้