อู๋เสียส่ายหัวไปมา ลุกขึ้นเดินไปที่ริมแอ่งน้ำ ล้างหน้าหนึ่งครั้ง
น้ำในแอ่งเย็นเฉียบ ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นทันที
“พี่ใหญ่ล่ะ?”
เขากลับมาที่กองไฟ กวาดตามองรอบ ๆ แต่ไม่เห็นร่างของหลี่ฉางเซิง
หม่าเหลียงชี้ไปที่แอ่งน้ำไม่ไกลนัก อธิบายว่า “ลงน้ำไปแล้ว”
สิ้นเสียง อู๋เสียก็ได้ยินเสียงน้ำดังครืน ตามมาด้วยฟองอากาศจำนวนมากผุดขึ้นกลางแอ่ง
ไม่นาน หลี่ฉางเซิงก็เดินขึ้นมาจากแอ่งน้ำ
เมื่อครู่ที่หลี่ฉางเซิงลงไป เห็นเครื่องบินลำเลียงอีกลำจมอยู่ก้นแอ่ง
ในภูเขาเจ๋อหลงมีเครื่องบินตกสองลำ ล้วนเป็นเครื่องบินลำเลียงสัญชาติอเมริกันสมัยสงครามโลกครั้งที่สองบนเส้นทางหลังอูฐ
เพียงแต่ ลำหนึ่งตกอยู่บนต้นไม้โบราณบริเวณรอบนอก ส่วนเครื่องบินลำเลียงอีกลำตกลงในแอ่งน้ำของถ้ำมังกรน้ำนี้พอดี
เครื่องบินลำเลียงสองลำ ลำหนึ่งอยู่นอก ลำหนึ่งอยู่ใน ได้ทำลายค่ายกลฮวงจุ้ยที่กษัตริย์เซี่ยนวางไว้ พวกเขาถึงเข้ามาได้ มิฉะนั้น แค่หมอกพิษหนาทึบที่ไม่มีวันสลาย ก็เพียงพอจะขวางกั้นทุกคน
เมื่อครู่ที่หลี่ฉางเซิงลงไป ก็เพื่อย้ายเครื่องบินลำเลียงออก เผื่อจะได้เข้าสุสานต่อในอีกสักครู่
เขาเดินขึ้นฝั่งจากแอ่งน้ำ อู๋เสียมีกะจิตกะใจ รีบหยิบผ้าขนหนูแห้งจากเต็นท์ยื่นให้ทันที
“พี่ใหญ่ รับครับ”
หลี่ฉางเซิงเหลือบมองผ้าขนหนูที่อู๋เสียยื่นมา ปฏิเสธด้วยการโบกมือตรง ๆ
“ไม่ต้อง”
พูดจบ เขาก็ระดมพลังภายในวิทยายุทธ์มังกรช้างในกาย ระเหยความชื้น รอบตัวพลันมีไอสีขาวพุ่งออกมา เพียงสิบกว่าวินาที เสื้อผ้าที่เปียกโชกก็กลับมาแห้งสบายดังเดิม