“เธอตายแบบนี้ได้ยังไงกัน?”
อวิ๋นฝูรีบก้มลงไปดูสภาพศพของจ้าวฮุยอีกครั้ง
เขาตายเพราะถูกแทงเข้าที่อกเหมือนกัน
ตู้จือเถิงนอนใกล้เขาเกินไป เลยถูกเลือดสาดใส่เต็มตัว
“ฉะ...ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย”
ตู้จือเถิงขยี้ตาจนเลือดเปรอะไปทั่วหน้า พอคิดว่าตอนจ้าวฮุยตายเมื่อคืน ตัวเองนอนอยู่ข้าง ๆ และผีแค่คิดจะฆ่าเขาก็ทำได้ ขาของเขาก็อ่อนยวบจนแทบยืนไม่อยู่ “ห้องนี้แปลกมาก พอปิดไฟแล้วก็รู้สึกง่วงขึ้นมา”
เซียวเฉียงกับโจวอวี่พยักหน้าตาม
“ใช่ สถานที่น่ากลัวขนาดนี้ ใครจะหลับลงได้อย่างสบายใจ แต่พอเลยเที่ยงคืนไปกลับหลับจนไม่รู้เรื่อง”
“คราวนี้พวกคุณจะแก้ตัวยังไง?”
หลี่เชียนมองตงม่ายกับอวิ๋นฝู พลางหัวเราะเยาะ
“ไม่ได้บอกหรือว่าออเรลมีพ่อที่ฆ่าคนด้วยการตัดหัว แต่หัวของซูหยิงกับจ้าวฮุยก็ยังติดอยู่กับตัวดี ๆ ข้อสันนิษฐานของเธอผิดหมด พวกเขาถูกออเรลฆ่าทั้งหมดต่างหาก!”
ตงม่ายกล่าวว่า “ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้หรอก พวกคุณต่างหากที่ไปกระตุ้นเงื่อนไขการตายแบบใหม่ระหว่างเล่นเกม”
ตงม่ายเดินไปเคาะประตูห้องของหลินฉง
“เข้ามา”