หลังจากพ่อซูชิงเหอกับอีกคนออกไปแล้ว ซูชิงเหอก็ตรงไปที่ห้องอาบน้ำ ถอดเสื้อผ้า แล้วใช้ความคิดดึงน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ออกมาเต็มแก้วใหญ่ ก่อนจะดื่มอึก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตอนนี้เป็นฤดูร้อน อากาศไม่หนาว เธอจึงไม่กลัวว่าจะเป็นหวัด
เมื่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไหลเข้าสู่ร่าง ความเจ็บปวดที่คุ้นเคยก็ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งไปทั่วร่างของเธอ
บางทีอาจเป็นเพราะร่างกายในตอนนี้ยังอ่อนเยาว์และแข็งแรง บนผิวจึงมีเพียงคราบโคลนสีดำบาง ๆ ผุดออกมา แม้แต่ความเจ็บปวดก็ยังเบาลงไม่น้อย สำหรับซูชิงเหอที่ผ่านเรื่องนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง ย่อมไม่ถือเป็นอะไรเลย
ยิ่งไปกว่านั้น ความเจ็บปวดนี้ยังทำให้เธอตื่นตัวมากขึ้น เธอได้กลับมาเกิดใหม่จริง ๆ
ซูชิงเหอใช้ครีมอาบน้ำไร้กลิ่นอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสวมเสื้อผ้าสะอาดแล้วเดินออกมา
ทำกับข้าวคงไม่ทันแล้ว ซูชิงเหอหยิบแป้งไข่กับนมถั่วเหลืองที่ห่อเตรียมไว้จากพื้นที่ส่วนตัว กินหมดในไม่กี่คำ แล้วจึงเริ่มสำรวจบ้านของตัวเอง
บ้านหลังนี้เป็นตึกเล็กสองชั้นที่คุณปู่ซื้อไว้ล่วงหน้าก่อนบริจาคทรัพย์สินของตระกูล พื้นที่ทั้งสองชั้นรวมกันราวสองร้อยตารางเมตร
ซูชิงเหอกับพี่ชายสองคนอาศัยอยู่ชั้นบน ส่วนแม่ซูและคนอื่น ๆ อาศัยอยู่ชั้นล่าง
ผนังด้านนอกของบ้านทรุดโทรม ห้องรับแขกก็ดูเรียบง่าย แต่แท้จริงแล้วห้องของทุกคนล้วนตกแต่งไว้อย่างดี
อย่างห้องของซูชิงเหอ ไม่ว่าจะเป็นเตียงหรือตู้เสื้อผ้า ล้วนทำจากไม้ชั้นดีทั้งสิ้น ลวดลายแกะสลักบนนั้นงดงามอย่างยิ่ง ให้ความรู้สึกหรูหราแบบไม่โอ้อวด
เธอโบกมือเก็บข้าวของทุกอย่างในห้องเข้าไป เหลือไว้เพียงเตียงสำหรับนอนกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนหนึ่งชุด