"ฮัดเช้ย!"
เพิ่งก้าวออกจากบ้าน หลู่ซือเหนียนก็จามอย่างแรงออกมา ทำให้รู้สึกผิดปกติขึ้นมาเล็กน้อย
"ใครแอบนินทาข้าอยู่หรือเปล่านะ?"
หลินหว่านเป็นคนใจใหญ่ วันรุ่งขึ้นก็กลับไปทำงานที่โรงพยาบาลประจำเมืองตามปกติ
ก่อนที่จะได้ร่วมงานกับทางทหาร เธอก็ยังต้องทำงานหนักเหมือนวัวเหมือนควาย เพื่อพยายามเก็บสะสมแต้มบุญต่อไป
"คุณพยาบาลหลินยุ่งขนาดนี้ทุกวันเลยหรือ?"
เจิ้งไคปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้หลินหว่านรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
"ฉันบอกแล้วไง หนังสือให้อภัยฉันจะไม่เขียน ขอเชิญกลับเถอะ"
"ผมก็บอกแล้วเหมือนกัน ว่าผมไม่ได้มาขอหนังสือให้อภัย"
"ถ้าไม่ใช่เพื่อหนังสือให้อภัย แล้วคุณมาทำไม? กู้หนิงหนิงไม่ใช่คู่หมั้นของคุณหรือ?"
"เคยเป็น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว"
"อ้อ?"
ผลลัพธ์นี้ ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ
เดิมทีหลินหว่านคิดว่า ไอ้หนุ่มคนนี้จะเป็นพวกหัวสมองเต็มไปด้วยความรัก ต้องมาคุกเข่าขอให้เธอเขียนหนังสือให้อภัยด้วยวิธีต่างๆ นานา
สรุปคือเขาถอนหมั้นแล้วอย่างนั้นเหรอ?
แต่ทำไมล่ะ?
"ผมกับกู้หนิงหนิงแต่เดิมก็เป็นเพราะผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต้องการจะเชื่อมความสัมพันธ์ด้วยการแต่งงานเท่านั้น ไม่ได้มีความรักอะไรกันจริงจัง อีกอย่าง ตอนแรกผมคิดเสมอว่าเธอเป็นเด็กสาวที่บริสุทธิ์และใจดี ไม่ได้คิดคัดค้านอะไร"
"แล้วทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจล่ะ?"
"สิ่งที่เธอทำมันผิดกฎหมาย แล้วยังไม่รู้จักกลับตัว แค่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอจะดูออกแล้วว่าเธอมีปัญหาที่ตัวตน
ผมเจิ้งไค แต่งภรรยาต้องเลือกคนมีคุณธรรม อยากได้ภรรยาที่มีคุณธรรม ผู้หญิงที่จิตใจโหดร้ายแบบนี้ ผมไม่กล้าแต่งด้วยหรอก"