เจียงเฮ่าเฉินลงจากรถ เดินตามหลังรถกอล์ฟของโรงแรมอยู่ห่างๆ มาจนถึงประตูโรงแรม พอฉือหยวนลงจากรถ เขาก็หยุด
โรงแรมหวงกวนเป็นโรงแรมสไตล์รีสอร์ท ทำเลค่อนข้างไกล อีกทั้งแขกที่มาที่นี่ล้วนร่ำรวยและมีอำนาจ แถวนี้จึงแทบไม่มีแท็กซี่
ต่อให้เรียกผ่านแอปและยอมจ่ายเพิ่ม ช่วงเวลานี้ก็คงต้องรอสักพัก
ฉือหยวนมองโทรศัพท์ แอปแสดงว่ามีแท็กซี่ที่ใกล้ที่สุดอยู่สิบกิโลเมตร
เขาเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ คืนนี้พระจันทร์ค่อนข้างกลม จู่ๆ เขาก็อยากเดินเล่น
พี่หงคงรู้ข่าวแล้ว หลังจากนี้ตัวเองคงไม่ได้ทรัพยากรอะไรจากบริษัท แต่พี่หงเคยบอกว่าจะไม่บังคับหรือทำให้ลำบากใจ ถ้าบริษัทไม่ให้ทรัพยากร การที่ตัวเองไปลองวิ่งหางานกองถ่ายเองก็น่าจะได้
โชคดีที่ก่อนหน้านี้เขายังไม่ได้ออกจากกลุ่มที่เคยเข้าร่วมสมัยเป็นตัวประกอบ ได้ยินว่าตอนนี้งานตัวประกอบถ้าทำดีๆ ก็หาเงินได้ถึงหนึ่งหมื่น
ใช่แล้ว จะลองไปเล่นซีรีส์สั้นก็ได้นี่...
ฉือหยวนคิดถึงทางออกต่างๆ พลางรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ
ทันใดนั้น แสงไฟก็ส่องมาที่เขา
ฉือหยวนคิดว่าตัวเองเกะกะทาง เลยรีบหลบไปข้างทาง แต่รถคันนั้นกลับแล่นมาจอดสนิทข้างๆ เขา
ฉือหยวนกำลังรู้สึกแปลกใจ ก็เห็นกระจกรถค่อยๆ เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าที่เขาเฝ้ามองทุกวันเป็นสิบๆ ครั้ง
เจียงเฮ่าเฉิน
ฉือหยวนตกใจมาก เบิกตากว้างราวกับแมวที่ถูกทำให้ตกใจ