ฉือหยวนได้พบเจียงเฮ่าเฉินอีกครั้งก็หนึ่งเดือนให้หลัง ตอนนั้นผู้จัดการของเขาเปลี่ยนเป็นพี่หงแล้ว
ตอนแรกพี่หงไม่ได้อยากรับเขา แต่ไม่รู้ฉางเหลยใช้วิธีไหน สุดท้ายพี่หงก็ตอบตกลง
ฉือหยวนอยากจะเดินหน้าในวงการนี้อย่างจริงจัง พอเปลี่ยนผู้จัดการคนใหม่ เขาก็อยากสร้างความประทับใจดี ๆ ให้อีกฝ่าย ดังนั้นเมื่อพี่หงให้เขาแต่งตัวดี ๆ มาที่โรงแรมหวงกวน เขาก็มาแต่โดยดี
เขาไม่ค่อยมีเงิน เสื้อผ้าที่ใส่ก็ไม่ใช่แบรนด์ใหญ่ แต่พื้นฐานเขาดี แค่เสื้อผ้าเนื้อผ้าไม่แย่ ใส่อะไรก็ดูดี พี่หงเห็นเขาแล้วก็พอใจมาก
เด็กตรงหน้าคนนี้ ถ้าว่าง่ายก็ไปได้ไกล
“พี่หง” ฉือหยวนทักทายอย่างนอบน้อม
พี่หงเป็นผู้หญิงอายุสามสิบกว่า หน้าตาธรรมดา แต่บุคลิกดีมาก “ตอนแรกที่ฉางเหลยมาขอร้องให้ฉันดูแลนาย ฉันไม่ได้อยากรับ”
ฉือหยวนเม้มปากไม่พูดอะไร
พี่หงพูดต่อ “ฉันรู้เรื่องระหว่างนายกับฉางเหลยมาบ้าง เด็กใหม่ที่รู้จักปกป้องตัวเองเป็นเรื่องดี แต่เพราะมีเรื่องแบบนี้มาก่อน ฉันเองก็กลัวเหมือนกัน ว่าตัวเองจะกลายเป็นฉางเหลยคนต่อไปหรือเปล่า”
ฉือหยวนมองพี่หง “พี่หงจะวางยาให้ศิลปินในสังกัดด้วยเหรอ?”
พี่หง “ฉันไม่ทำเรื่องไร้ระดับแบบนั้นหรอก แต่ฉันก็ไม่ใช่คนดีอะไร นายไม่ชอบกฎใต้ดิน แต่วงการนี้มันมีกฎใต้ดินเกลื่อนไปหมด ศิลปินของฉันก็ต้องเจอเหมือนกัน แต่ฉันจะไม่บังคับพวกนาย”
ฉือหยวนสีหน้าผ่อนคลายลง “แค่ไม่บังคับก็พอ”
พี่หงเห็นฉือหยวนตอบแบบนั้น ก็รู้สึกว่าเขาพอจะสอนได้ “นั่งเถอะ จะพาไปรู้จักผู้กำกับคนหนึ่ง เดี๋ยวทำตัวให้ดี”