เจียงเฮ่าเฉินสูบบุหรี่ในรถหนึ่งมวน รอให้อารมณ์สงบลงบ้างแล้วค่อยขึ้นตึก
เพิ่งก้าวออกจากลิฟต์ ก็ปะทะกับคนที่คาดไม่ถึงตรงหน้า
“อาเฉิน” เซี่ยหลิงโจวจ้องมองเจียงเฮ่าเฉินเขม็ง “ต่อไปนี้ พวกเราจะได้ทำงานด้วยกันอีกแล้ว”
ทำงานด้วยกัน?
เจียงเฮ่าเฉินเลื่อนสายตาไปทางชุยตงด้วยความสงสัย
ชุยตงอธิบายว่า “หลิงโจวเอาสตูดิโอมาฝากไว้กับบริษัทเราแล้ว เมื่อวานฉันถามนายแล้วนะ นายบอกว่าให้ฉันตัดสินใจเอง”
เจียงเฮ่าเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย
เซี่ยหลิงโจวเห็นท่าทางของเจียงเฮ่าเฉิน จู่ๆ ใจก็กระวนกระวายขึ้นมา “นาย... ไม่ต้อนรับฉันเหรอ?”
เจียงเฮ่าเฉิน “เปล่า”
เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องต้อนรับหรือไม่ต้อนรับ เซี่ยหลิงโจวกลับมาพัฒนาที่ในประเทศ ย่อมต้องหาบริษัทจัดการในประเทศสักแห่ง ชุยตงเซ็นสัญญากับเขา ก็คงเห็นมูลค่าทางการค้าของเขา
เขากับชุยตงร่วมงานกัน ต่างเคารพการตัดสินใจของกันและกัน ต่อให้เมื่อวานเขาได้ยิน ก็คงไม่ขัดขวาง
เซี่ยหลิงโจว “งั้นต้อนรับฉันสักหน่อยสิ?”
น้ำเสียงแฝงความสนิทสนมแบบคนคุ้นเคย ถึงขั้นคล้ายออดอ้อนเล็กน้อย แต่ไม่ชัดเจน จับผิดไม่ได้ แต่ก็ทำให้รับรู้ถึงความใกล้ชิดระหว่างเขากับเจียงเฮ่าเฉิน
ชุยตงทำสีหน้าอยากดูเรื่องสนุก สายตาเคลื่อนไปมาระหว่างทั้งสอง
เจียงเฮ่าเฉินไม่มีอารมณ์นัก แต่ก็เอ่ยว่า “ยินดีต้อนรับสู่เทียนอวี๋”
เซี่ยหลิงโจว “งั้นวันนี้เที่ยง...”
เจียงเฮ่าเฉิน “ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อน”