“ผมชื่อหยานชวน”
หยานชวน?
ฉือหยวนรู้จักหยานชวนดี เขาเป็นคู่แข่งของพี่ชาย ทั้งคู่เข้าวงการในเวลาไล่เลี่ยกัน เส้นทางและภาพลักษณ์คล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง พี่ชายของเขาเล่นละครย้อนยุค หยานชวนก็ต้องเล่นแนวเซียนเซีย พอพี่ชายก้าวสู่ภาพยนตร์ หยานชวนก็ตามไปบุกวงการหนัง พี่ชายได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้แบรนด์หรู หยานชวนก็ต้องมีบ้าง แม้แต่นักแสดงเจ้าบทบาท ทั้งคู่ก็ได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน และแฟนคลับของทั้งสองฝ่ายก็ต่อกันทุกสามห้าวันประหนึ่งก็อตซิลล่าปะทะคิงคองในสมุทรแห่งวงการบันเทิง
อืมมม~~~
ฉือหยวนไม่คิดว่าการถามทางจะบังเอิญเจอคนนี้ ตอนนี้เดินหนีไปทันไหมนะ?
“รู้จักผมด้วยเหรอ?” สีหน้าของเด็กหนุ่มอ่านง่ายเกินไปจริง ๆ
“ใช่” ฉือหยวนตอบตามมารยาท “ผมเคยดูภาพยนตร์ที่คุณเล่น”
หยานชวนถอดหน้ากากอนามัยออก ใบหน้าคมคายสมบูรณ์แบบเผยให้เห็นหมดจด เขายิ้มมองเด็กหนุ่ม “แฟนคลับผมเหรอ?”
“เอ่อ~~”
การเงียบไปชั่วขณะของเด็กหนุ่มบอกทุกอย่าง หยานชวนก็ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน เขาหยอดคำพูดเรียกเสียงหัวเราะให้ตัวเอง “ไม่เป็นไร ผมจะพยายามทำให้คุณกลายเป็นแฟนคลับของผมเอง”
ฉือหยวนถูกหยอกจนหัวเราะ “แบบนั้นคงยากหน่อย”
หยานชวนทำท่าตกใจมองเด็กหนุ่ม “ไม่ชอบผมขนาดนี้เลยเหรอ?”
ฉือหยวน “เพราะผมเป็นแฟนคลับคู่แข่งคุณ”
หยานชวนเลิกคิ้ว สายตาตกลงบนป้ายชื่อที่หน้าอกของเด็กหนุ่มอีกครั้ง “เจียงเฮ่าเฉิน?”
ฉือหยวนพยักหน้า “อืม”
หยานชวนคลิกลิ้น “คู่นี้มันอะไรกัน ทำไมแย่งทุกอย่างกับผมวะ?”
ฉือหยวนหน้าเจื่อน “เอ่อ คือ… ผมไปเองดีกว่า”