วันรุ่งขึ้น ฉือหยวนนอนจนถึงเที่ยงวัน จากนั้นจึงขับรถไปถ่ายวิดีโออวยพรปีใหม่ที่สตูดิโอถ่ายภาพ
การถ่ายทำครั้งนี้เป็นฝ่ายผู้ผลิตของเรื่อง "ราชันบัลลังก์" เป็นผู้จัดเตรียมไว้ เนื่องจากนักแสดงหลักส่วนใหญ่อยู่ที่เมือง B พอดี จึงจัดการถ่ายทำแบบออฟไลน์กันขึ้น
เสี่ยวเจ้าลาพักร้อนประจำปี ฉือหยวนจึงไปคนเดียว
พอเข้าไปในห้องแต่งตัว ฉือหยวนก็เห็นหยานชวน
แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่เมื่อเห็นหยานชวน เขาก็ยังกระอักกระอ่วน "สวัสดีครับรุ่นพี่"
หยานชวนเป็นรุ่นพี่ ไม่ว่าในใจเขาจะคิดอย่างไร แต่ภายนอกเขายังต้องทักทาย
หยานชวนรับคำเรียบ ๆ ไม่ได้ตอบรับด้วยความกระตือรือร้น
จากท่าทีนี้ คงมีเป้าหมายใหม่แล้วสินะ
ฉือหยวนไม่ได้คิดว่าหยานชวนชอบเขาจริง ๆ ในวงการนี้ ทุกคนที่แสดงออกว่ามีใจให้เขา ล้วนคิดจะหาโอกาสสานสัมพันธ์กับเขา รวมถึงคุณชายเจียงด้วย
ตอนนั้นช่างแต่งหน้าเดินเข้ามาและทักทายฉือหยวน ก่อนจะเริ่มแต่งหน้าให้ "คุณครูฉือมีรอยคล้ำใต้ตาหนักหน่อยนะ เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับหรือครับ"
หยานชวนที่นั่งอยู่ด้านข้างมองฉือหยวนผ่านกระจกแวบหนึ่ง
ฉือหยวนเก้อเขินเล็กน้อย "ใช่ เมื่อวานนอนดึกไปหน่อย กระทบการแต่งหน้าไหม"
ช่างแต่งหน้ายิ้ม "ไม่กระทบครับ ใช้คอนซีลเลอร์กลบก็เรียบร้อย รับรองมองไม่ออกเลย"
ไม่นาน การแต่งหน้าของฉือหยวนก็เสร็จ แต่นักแสดงเจ้าบทบาทเหยียนยังคงนั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ยอมออกไป
ในสถานการณ์ที่ไม่มีบุคคลที่สามอยู่ ฉือหยวนไม่อยากอยู่กับหยานชวน เขาลุกขึ้นเตรียมออกไป "ผมขอออกไปข้างนอกก่อนนะ"