วันรุ่งขึ้น
หลังจากฉือหยวนลุกขึ้น เขาก็มองไปที่ห้องนั่งเล่น แววตาฉายแวบหนึ่งของความผิดหวัง
ตัวเองกำลังคาดหวังอะไรอยู่?
ฉือหยวนไม่ได้ผิดหวังอยู่นาน โทรศัพท์ของเสี่ยวเจ้าก็โทรเข้ามา ถามว่าเขาออกเดินทางได้เมื่อไหร่ จะได้ไปรับล่วงหน้า
ฉือหยวน: "นายมารับตอนนี้เลย"
เสี่ยวเจ้าตกใจ: "เดี๋ยวนี้เลยเหรอ?"
ฉือหยวนตอบอืม: "มีอะไร? จะช้าหน่อยก็ได้นะ"
เสี่ยวเจ้า: "ไม่มีอะไร ผมจะไปเดี๋ยวนี้"
เขาแค่คิดว่าเมื่อคืนพี่ฉืออยู่กับคุณเจียง ถ้าตัวเองไปช้าหน่อย พี่ฉือจะได้พักผ่อนมากขึ้นอีกนิด
ฉือหยวนล้างหน้าลวกๆ แล้วลงไปรอที่ลานจอดรถ ไม่นานเสี่ยวเจ้าก็มาถึง และเอาอาหารเช้ามาให้ฉือหยวนด้วย
"พี่หรานบอกว่าเดี๋ยวเธอไปสตูดิโอถ่ายภาพเอง"
ฉือหยวนตอบอืม ขึ้นรถแล้วเริ่มก้มหน้าก้มตากิน
เสี่ยวเจ้ารู้สึกว่าฉือหยวนดูไม่ค่อยปกติ ทั้งคนดูห่อเหี่ยวๆ
หรือว่าเมื่อคืนคุณเจียงทำรุนแรงไป พี่ฉือเลยเจ็บ?
"ลืมอะไรหรือเปล่า?" ฉือหยวนเห็นเสี่ยวเจ้ายืนเหม่ออยู่ที่เดิม จึงถามด้วยความสงสัย
"ไม่มี" เสี่ยวเจ้ากล้าพูดได้ยังไงว่าตัวเองกำลังนึกภาพเตียงของเขากับคุณเจียง รีบขึ้นรถ
ทางด้านฉือหยวน รถเพิ่งจะออกจากหมู่บ้าน อาหารที่เจียงเฮ่าเฉินสั่งก็มาส่งถึง เขาถืออาหารเช้าขึ้นตึก แต่พบว่าห้องว่างเปล่าแล้ว
เจียงเฮ่าเฉินไม่ชินกับความรู้สึกนี้มากนัก ตอนเข้ามาเมื่อคืนนี้ก็เป็นแบบนี้ ตอนเช้านี้เข้ามา ความรู้สึกยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก
แต่...ไม่ชินตรงไหนนะ?
เจียงเฮ่าเฉินพยายามครุ่นคิด ในที่สุดก็หาเหตุผลเจอ ทุกครั้งที่เขามา ก่อนหน้านี้ฉือหยวนจะรอเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเสมอ
เปิดโทรศัพท์ เจียงเฮ่าเฉินหาตารางงานของฉือหยวนเจอ พบว่าฉือหยวนมีถ่ายแบบนิตยสารเมื่อเช้านี้