เวลาสามวันผ่านไปเพียงพริบตา
เช้าวันนี้ ฉือหยวนตื่นแต่เช้า เจียงเฮ่าเฉินยังคงหลับอยู่ ฉือหยวนกลัวว่าจะปลุกเขา จึงค่อยๆ เลิกมือที่พาดอยู่บนเอวตัวเองออกอย่างเบามือ
นอนด้วยกันมาหลายครั้ง ฉือหยวนค้นพบนิสัยอย่างหนึ่ง เวลาคุณเจียงนอนชอบกอดเขา
ไม่รู้ว่าเวลาบนเตียงไม่มีใคร คุณเจียงกอดอะไร ในห้องก็ไม่เห็นมีหมอนข้างหรืออะไรเลย
กว่าจะขยับแขนของเจียงเฮ่าเฉินออกได้ ฉือหยวนก็บิดตัวค่อยๆ คลานออกไปทีละนิด แต่ใครจะรู้ว่าแค่ขยับตัว ส่วนใดส่วนหนึ่งก็ส่งความรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมาในทันที
สามวันนี้เหมือนจะ... ใช้งานมากเกินไปหน่อย
ฉือหยวนหน้าแดงก่ำ กัดริมฝีปากคลานต่อ สายตาจ้องไปที่ปลายเตียง ใกล้จะถึงขอบเตียงอยู่แล้ว จู่ๆ ก็มีแขนกำยำยื่นมารัดเอวเขาไว้ แล้วดึงกลับเข้าไปในอ้อมกอด
ร่างกระแทกเข้ากับอกกว้างที่คุ้นเคย ฉือหยวนหลุดเสียงร้อง "อ๊ะ!" ออกมา
"ยั่วกันตั้งแต่เช้าเลย" เจียงเฮ่าเฉินใช้คางครูดไปมาบนหน้าผากของฉือหยวน ไรหนวดที่ขึ้นแซมทำให้รู้สึกระคายเล็กน้อยจนฉือหยวนไม่กล้าขยับ
"เปล่านะ ไม่ได้ยั่ว ผม... ผมจะตื่นนอน" ฉือหยวนอธิบาย
"เพิ่งจะกี่โมงเอง จะตื่นทำไม"
ฉือหยวน: "ครบสามวันแล้ว ผมต้องไปทำงานครับ"
สามวัน? เจียงเฮ่าเฉินนึกขึ้นได้ ตัวเองเหมือนจะขอลาหยุดให้ฉือหยวนแค่สามวัน
"สามวันผ่านไปเร็วจริงๆ น่าจะขอลาเพิ่มสักหน่อย" เจียงเฮ่าเฉินเสียดาย
ฉือหยวนไม่กล้ารับคำ แน่นอนว่าเขาอยากอยู่กับเจียงเฮ่าเฉินมากขึ้น แต่เขาก็เป็นนักแสดงของเทียนอวี๋ เงินที่คุณเจียงใช้ไปกับเขา เขาล้วนอยากช่วยคุณเจียงหาให้คุ้ม
ฉือหยวนไม่รู้ว่าตัวเองจะดังได้ไหม ถ้าดังได้ ทรัพยากรที่เขาได้รับเหล่านี้ก็จะคืนให้บริษัทเป็นทวีคูณ แต่ถ้าดังไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นนักแสดงที่ว่านอนสอนง่าย
"ผมจะตื่นแล้ว" ฉือหยวนอ้อนเสียงเบา น้ำเสียงหวานละมุนเหมือนลูกแมวงอน