"อาบน้ำเสร็จแล้ว"
เสียงจากโทรศัพท์ไม่ได้ดังมาก แต่ทางเดินเงียบเกินไป เซี่ยหลิงโจวเลยได้ยินอยู่ดี
สี่คำนี้ฟังดูไม่มีนัยยะแฝง อย่างน้อยคนที่จิตใจไม่สกปรกก็คงไม่คิดไปไกล แต่เซี่ยหลิงโจวเป็นนักแสดง แถมเป็นนักแสดงที่ฝีมือดี เขาจับน้ำเสียงและโทนของบทสนทนาได้
คงเป็นดาราหน้าใหม่ที่ชื่อฉือหยวน กำลังยั่วยวนอาเฉินอยู่สินะ
"อาเฉิน" เซี่ยหลิงโจวไม่ได้เจอเจียงเฮ่าเฉินมานานแล้ว ว่ากันว่าหลังดาราเลิกเล่นหนัง มักรักษาเค้าโครงเดิมได้ยาก แต่เจียงเฮ่าเฉินไม่เปลี่ยนไปเลย แถมยังมีกลิ่นอายอำนาจแบบคนเหนือกว่าเพิ่มขึ้นมาอีกนิด ซึ่งแต่ก่อนไม่เคยมี
ดีที่ตัวเองก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีกว่าแต่ก่อน
เจียงเฮ่าเฉินชะงักไปในลิฟต์ครู่หนึ่ง พอประตูลิฟต์ใกล้จะปิดอีกครั้งถึงได้สติ ใช้มือกันประตูที่กำลังปิด แล้วลากกระเป๋าเดินทางออกมา
แต่ก็แค่ออกมา ไม่ได้เดินต่อไปข้างหน้า เขาขมวดคิ้ว มองเซี่ยหลิงโจวที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวด้วยความเงียบงัน
เซี่ยหลิงโจว: "ทำไม เห็นหน้าฉันแล้วไม่ดีใจหรือ"
น้ำเสียงเจือแววน้อยใจที่พอเหมาะพอดี เวลาทะเลาะกันก่อนหน้านี้ แค่เขาใช้น้ำเสียงแบบนี้ เจียงเฮ่าเฉินก็จะให้อภัยเขาทันที
"เปล่า" เจียงเฮ่าเฉินบอกไม่ถูกว่าดีใจหรือเปล่า มากกว่าคือรู้สึกแปลกใจ เพียงแต่มารยาทที่ถูกปลูกฝังมาทำให้เขาพูดจาหยาบคายไม่ลง
ประโยคนี้ในหูเซี่ยหลิงโจวนั้นเท่ากับเป็นการต้อนรับ เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างคุ้นเคย ยื่นมือไปรับของในมือเจียงเฮ่าเฉิน: "นี่คือของฝากที่ซื้อมาจากประเทศ S หรือ"