ห้างสรรพสินค้า
ฉือหยวนไปร้านซักแห้ง ส่วนเจียงเฮ่าเฉินถือโอกาสไปซื้อชานมสองแก้ว
ตัวเขาเองไม่ค่อยชอบดื่มชานม แต่จำได้ว่าฉือหยวนชอบ
คนในห้างเยอะ เจียงเฮ่าเฉินไม่กล้าเดินไปไกล พอได้ชานมก็หามุมเงียบ ๆ รอให้ฉือหยวนมาตามหา
ไม่นานนัก ฉือหยวนก็นั่งลิฟต์ขึ้นมา กวาดตามองหาพี่ชายของเขาทันที
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสน่ห์ดาราโดยธรรมชาติ หรือแบกภาพลักษณ์ไอดอลหนักเกินไป แค่วัดท่ายืนพิงกำแพง ก็ยังดูขี้เกียจ เท่ และน่าดึงดูด ส่วนในมือที่ปล่อยตามธรรมชาติ ชานมสองแก้วกลับถูกเขาถืออย่างกับของสะสมแฟชั่น
"พี่" ฉือหยวนวิ่งเหยาะ ๆ ไปหาเจียงเฮ่าเฉิน
เจียงเฮ่าเฉินเห็นฉือหยวน ร่างที่ยืนสบาย ๆ ก็ยืดตัวตรงทันที หันหน้าเข้าหาฉือหยวน รอให้คนวิ่งมาแล้วยื่นชานมให้ทันที "ลองดูสิ ใช่รสที่เคยดื่มตอนถ่ายละครหรือเปล่า"
เคย?
ฉือหยวนงุนงงกระพริบตา "รสที่ผมดื่มตอนถ่ายละครหรือครับ"
เจียงเฮ่าเฉิน "พี่ถามเสี่ยวชุยแล้ว แต่เรื่องนานแล้ว เขาจำไม่ค่อยได้ บอกว่าน่าจะเป็นรสคลาสสิก ถ้าไม่ชอบ พี่จะซื้อใหม่ให้"
เสี่ยวชุย? ตอนถ่ายละคร?
ฉือหยวนนึกขึ้นได้ ชานมนี้คือชานมสองแก้วที่เขาแอบดื่มตอนปิดเทอมฤดูร้อนปีที่แล้วที่เมืองเอส
คิดถึงเรื่องที่ตัวเองเคยทำ ฉือหยวนเขิน ๆ "รสนี้แหละ ไม่ต้องซื้อใหม่"
เจียงเฮ่าเฉินส่งชานมให้ฉือหยวน แล้วก็เสียบหลอดดูดเอง ทีหนึ่ง รสชาติดีจริง ๆ "รสชาติดีจริง ๆ"
ฉือหยวนจ้องชานมในมือ เรื่องที่ตัวเองเกือบลืมไปแล้ว พี่ชายของเขายังจำได้
"พี่ ผ่านมาตั้งนานแล้ว พี่ยังจำได้ว่าผมชอบชานมรสนี้หรือครับ"