ฉือหยวนถูกเสี่ยวเจ้าดึงจนเซถลาเกือบล้ม
เพิ่งจะบอกว่าไม่กินชานม ก็เหลือบเห็นเสี่ยวเจ้ากำลังยักคิ้วหลิ่วตาให้สัญญาณต่าง ๆ นานา
มีธุระอะไร?
ฉือหยวนมองตามสายตาของเสี่ยวเจ้าไปยังมุมพักผ่อนไม่ไกลนัก
พนักงานในเครื่องแบบคนหนึ่งกำลังจ้องมองมาทางเขา ฉือหยวนมองไม่เห็นหน้าอีกฝ่ายชัดนัก แต่ท่วงท่าที่สง่างามและกิริยาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แสดงออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทำให้เขาจำได้ทันที
คุณชายเจียง?!
ใช่คุณชายเจียงหรือเปล่า?
ฉือหยวนแทบไม่เชื่อสายตา เพราะเหนือความคาดหมายเกินไป เขาจึงลืมโต้ตอบ
เสี่ยวเจ้าเห็นฉือหยวนไม่ขยับ กำลังจะเตือนอีกสองคำ ก็เห็นพี่ฉือของเขาพุ่งตัวออกไปปุบปับ
เดิมทีเหยียนชวนไม่มีปฏิกิริยาอะไร แต่พอเห็นฉือหยวนเคลื่อนไหวมากผิดปกติ กลับทำให้เขาสนใจขึ้นมา สายตาอดไม่ได้ที่จะมองตามไปทางที่ฉือหยวนไป
เสี่ยวเจ้าตกใจอีกครั้ง นักแสดงเจ้าบทบาทเหยียนกับคุณเจียงเคยเป็นคู่แข่งเก่าแก่ เจอกันบ่อยในงานประกาศรางวัลใหญ่ ไม่ใช่จำกันได้แล้วหรอกนะ
"นักแสดงเจ้าบทบาทเหยียนครับ ดื่มชานมไหมครับ ไม่ดื่มก็มีกาแฟนะครับ ผมพาไปรับเอง" เสี่ยวเจ้าเสนอตัวอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับใช้ร่างกายขวางทางที่เหยียนชวนจะสาวเท้าออกไป
"ไม่ต้องล่ะ ฉันไม่ดื่ม"
แค่สองประโยคสั้น ๆ เหยียนชวนก็พบว่า ฉือหยวนหายไปแล้ว
เข้าไปในเต็นท์แล้วงั้นเหรอ?
ในเต็นท์พักชั่วคราว ฉือหยวนกำลังถูกเจียงเฮ่าเฉินกดไว้กับเสาแล้วจูบ การเคลื่อนไหวรุนแรงจนเสาที่ค้ำเต็นท์สั่นไหวไปด้วย
เสี่ยวเจ้าที่เพิ่งจัดการส่งเหยียนชวนไปได้อย่างยากลำบาก พอเห็นเต็นท์ที่จู่ ๆ ก็แกว่งไปมา สีหน้าก็แตกกระจายทันที