เจียงเฮ่าเฉินดื่มเหล้ามาด้วย กลับมาก็พายุฝนอีกระลอก ตอนนี้หลับสนิทไปนานแล้ว
ตรงกันข้ามกับฉือหยวน ร่างกายที่อ่อนล้าถึงขีดสุดก็ไม่ช่วยให้เขาหลับในค่ำคืนนี้ได้ ความเจ็บในใจแน่นขนัดเหมือนถูกเข็มทิ่มแทง ทีละนิด ไม่ถี่แต่ไม่เคยหยุด
“ฉือหยวน ฉันชอบร่างกายของคุณมาก”
“อย่ามาชอบผม”
สองประโยคนี้วนเวียนในหัวของฉือหยวนไม่หยุด อยากให้หยุดพักสักครู่ก็ไม่ได้ เขาพร่ำบอกตัวเองซ้ำๆ ไม่เป็นไร อย่าไปใส่ใจ ควรดีใจสิ อย่างน้อยตอนนี้คุณเจียงก็ชอบร่างกายของคุณ
อย่างน้อยมีสักอย่างที่เขาชอบ ก็เพียงพอแล้ว
ฉือหยวนอยากไปเข้าห้องน้ำ ส่องกระจกบอกตัวเองอีกสักสองรอบ จะได้ผลดีกว่า แต่เขาเพิ่งขยับตัว คนข้างๆ ก็พลิกตัวมากอด เอาแขนพาดบนตัวเขา กอดเขาเหมือนหมอนข้าง
แรงไม่มาก แต่ฉือหยวนไม่ยอมดิ้นหลุด
อ้อมกอด ให้ความรู้สึกเหมือนเขาเป็นที่ต้องการ แม้เพียงทางร่างกายก็ตาม
ผ้าม่านในห้องลืมปิด แสงจันทร์ส่องเข้ามา ในห้องมีแสงบางเบา เพราะระยะใกล้กัน ฉือหยวนจึงมองเห็นใบหน้าของเจียงเฮ่าเฉินได้ชัดเจน
ดวงตาเขางดงาม แม้ตอนนี้จะไม่ได้ลืม ขนตาทุกเส้นก็เหมือนถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ
ริมฝีปากเขาอ่อนนุ่ม ริมฝีปากเช่นนี้เคยจูบทั่วทุกส่วนของร่างกายเขา
แขนก็แข็งแรง สามารถประคองเขามั่นคงเสมอ ไม่ว่าในเวลาเช่นนั้น... หรือตอนทำงาน
ช่วงนี้ เขารับงานโฆษณาเยอะมาก ออกออกรายการไปมากมาย ก็เพราะสิ่งเหล่านี้ ทำให้เขายิ่งรู้ชัดว่า สัญญาโฆษณาของจีเอช หมายถึงอะไร
ทรัพยากรที่ดาราแถวหน้าอาจยังไม่มี เขาซึ่งเป็นแค่คนไร้ชื่อเสียงกลับได้มา นี่หมายถึงการผลักดันสุดกำลังของเทียนอวี๋ เป็นคำประกาศว่าในอนาคตเขาจะต้องกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับแนวหน้าอย่างแน่นอน