หนึ่งปีให้หลัง
พรมแดงงานประกาศรางวัลจินหลิง
“ลำดับต่อไปที่เดินทางมาบนพรมแดงคือ ทีมนักแสดงจาก ‘กรงขาวดำ’...”
ตามเสียงประกาศของผู้ดำเนินรายการ ผู้คนในสถานที่ก็เปล่งเสียงกรี๊ดดังกึกก้องราวกับคลื่นยักษ์สาดซัด
“อ๊ากกก นั่นเซียวเหยอกับเฉิงเยี่ยน!!”
“เซียวเหยอ ฉันรู้ว่านายไม่ตาย”
“อ๊ากกก ตาลุงนั่นใครอะ ทำไมมายืนหว่างเซียวเหยอกับเฉิงเยี่ยน หลีกไปเลยน่า!”
ผู้กำกับหยางที่กำลังยิ้มกว้าง “...”
ข้าไม่หลีก ไม่หลีก เขาทำเสียงฮึด ยืนตัวตรงขึ้นไปอีก
ในไลฟ์สตรีม ข้อความผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาเดียวกัน หนาแน่นจนบดบังทั้งจอ
‘กรงขาวดำ’ เข้าฉายในช่วงวันชาติปีนี้ จนถึงตอนนี้ยอดขายตั๋วทะลุสามพันล้านหยวนแล้ว ทิ้งห่างภาพยนตร์ในช่วงเวลาเดียวกันแบบตัดตอน และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง กวาดทั้งรายได้และคำวิจารณ์
ในฐานะผลงานหวนคืนของนักแสดงเจ้าบทบาทเจียงเฮ่าเฉิน ถึงขั้นเรียกว่าเป็นการกลับมาของราชันย์
เพื่อให้เข้ากับธีมของภาพยนตร์ พระเอกทั้งสองสวมสูทสีขาวดำที่เข้ากันเป็นคู่ เจียงเฮ่าเฉินสวมสูทสีดำ คู่กับกระดุมข้อมือสีขาว ฉือหยวนสวมสูทสีขาว คู่กับกระดุมข้อมือสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติเช่นเดียวกัน แต่มีอุปนิสัยที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ยามเดินก็แอบสบตากันอยู่เนือง ๆ ทำให้ผู้ชมหน้าจอแทบคลั่งตายคาจอ
{อ๊ากกก คู่จิ้นที่ฉันชอบมันของจริง!}
{จริงตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!}
{‘เฉินหยวน’ ยังไม่จบ 99~~}
{ฉันไม่เคยชอบคู่จิ้นในโลกจริงเลยนะ ตอนเซียวเหยอตายฉันร้องไห้เป็นหมาเลย กว่าจะรู้ว่า ‘เฉินหยวน’ ยังไม่จบคือเรื่องจริง! ใครเข้าใจความรู้สึกที่เหมือนถูกปลอบประโลมในตอนนั้นบ้าง!!}
{เหมือน! ฉันก็เหมือนกัน ฉันเองก็รำคาญเจียงเฮ่าเฉินมาก่อนนะ ไปไหนตามติดตลอด แต่พอเซียวเหยอตาย จู่ ๆ ฉันก็หายรำคาญเขาแล้ว}
{ฉันก็เหมือนกัน เหมือนกัน}
{อ๊ากกก ถึงผู้กำกับหยางยืนกลางนี่จะน่าหงุดหงิด แต่มันเพิ่มความรู้สึกเหมือนถูกลิขิตมาเจอกันนะ}