ชานมเปื้อนเครื่องสำอางที่เพิ่งเติมเสร็จ โชคดีที่ช่างแต่งหน้าสาวไม่โกรธ และแต่งให้เขาใหม่
ตลอดเวลาที่แต่งหน้า คุณชายเจียงก็นั่งอยู่ข้าง ๆ และพูดคุยกับเขา
“ผมเห็นโฆษณาตัวใหม่ของคุณแล้ว ถ่ายได้ดีนะ”
เรื่องนี้ฉือหยวนรู้ตั้งนานแล้ว เขายังแอบอ่านคอมเมนต์นับร้อยที่ร่ำลือว่าพวกเขาสองคนคบกันด้วยซ้ำ
“ขอบคุณที่คุณไปคอมเมนต์ให้ใต้เวยปั๋วของผมครับ” ฉือหยวนระวังตัว พลางขอบคุณอย่างลองเชิง
ขอบคุณอีกแล้ว
ตอนนี้เจียงเฮ่าเฉินทนฟังฉือหยวนพูดคำว่าขอบคุณกับเขาไม่ได้ที่สุด พอได้ยิน ก็จะนึกถึงคำสารภาพรักที่ไร้ผลเมื่อเช้าวาน
“ที่ผมพูดน่ะ ถูกไหม” เจียงเฮ่าเฉินบอกตัวเองให้ใจเย็น น้ำยังร้อนเกินไปไม่ได้
“อะไรครับ”
“คอมเมนต์ของผม ที่พูดไปน่ะ ถูกไหม” เหมือนกลัวฉือหยวนจะฟังไม่เข้าใจ เจียงเฮ่าเฉินจึงจงใจถามซ้ำ “คนแรกที่คุณใช้ต้าหมี่โฟนถ่ายรูปคือผมหรือเปล่า”
หัวใจของฉือหยวนเต้นรัว รัวไม่หยุด คิดว่าคุณชายเจียงแค่ร่วมโปรโมททางออนไลน์ก็พอแล้ว ไม่นึกว่าต่อหน้าจริงจะถามแบบนี้
ฉือหยวนซ่อนความคิดที่คลุมเครือ ไม่กล้ามองเจียงเฮ่าเฉิน หลบสายตา กอดแก้วชานมดูดเข้าไปหนึ่งอึก แล้วค่อยพยักหน้า อืม
เจียงเฮ่าเฉินเห็นฉือหยวนก้มหน้าก่อนจะหลบตา รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่พอได้ยินเด็กหนุ่มพยักหน้ารับว่าเขาเป็นคนแรกที่ใช้มือถือถ่ายรูป อารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันใด
เบื้องหลังทั้งสอง ช่างแต่งหน้าแต่งช้าลงเรื่อย ๆ ตื่นเต้นจนมือสั่น
นี่เธอไม่ใช่แค่ได้เสพโมเมนต์สด ๆ นี่เกรงว่าจะได้เสพของจริงแล้ว!!