ตอนพิเศษ IF แบบไม่รับผิดชอบ-02
“ตกลงนายคิดยังไง ถึงได้พากลับมาด้วย นี่ยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ ระวังพ่อแม่เขาแจ้งตำรวจจับนายเอา”
“ไม่มีใครดูแลเขาหรอก ผมเก็บมาเอง” เสียงเจียงเฮ่าเฉินขี้เกียจเล็กน้อย แฝงความไม่ใส่ใจ
“เก็บมาเอง นี่คนนะ ไม่ใช่แมวสักหน่อย” สวี่ม่อที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวโมโหจนอยากต่อยคน “เก็บมาแล้วจะเอายังไง”
“ก็ส่งเสียให้เรียนไง” เจียงเฮ่าเฉินตอบ “ผมถามแล้ว เด็กนี่ปีนี้อยู่มอสี่ สามารถพักที่หอได้ ถึงตอนนั้นก็ส่งเข้าหอไป ง่ายกว่าเลี้ยงแมวอีก”
“ถ้าแค่จะส่งเสียให้เรียน จะพากลับมาทำไม ติดต่อพ่อแม่หรือโรงเรียนโดยตรงก็ได้นี่” สวี่ม่อถาม
n“สถานการณ์ของเขาค่อนข้างซับซ้อน” อันที่จริงเจียงเฮ่าเฉินก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่ตอนนั้นรู้สึกว่าเด็กคนนั้นน่าสงสารเหลือเกิน ไม่กล้าทิ้งเขาไว้คนเดียว ก็เลยพากลับมาแบบงง ๆ อย่างนี้
“สถานการณ์ซับซ้อน นายรู้ว่าสถานการณ์ซับซ้อนแล้วยังจะพากลับมาอีก!” สวี่ม่อยิ่งโมโห
เจียงเฮ่าเฉินเริ่มรำคาญ: “ยังไงก็พากลับมาแล้ว”
สวี่ม่อ: “พากลับมาแล้วก็ส่งกลับไปได้”
หลังประตู ฉือหยวนที่เงี่ยหูฟังพวกเขาคุยกันอยู่นิ่ง ๆ นั้น ขนตาสั่นระริก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร ได้แต่ฟังต่อไป ตลอดมาเขาเป็นตัวปัญหา ตั้งแต่รู้ความเขาก็รู้ว่า ตัวเองเป็นตัวปัญหาที่ไม่มีใครต้องการ พ่อแม่แท้ ๆ ยังทอดทิ้งเขาได้ นับประสาอะไรกับคุณชายเจียงที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลย
ตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ควรตามมานี่นา
เจียงเฮ่าเฉิน: “ผมบอกแล้วว่าจะดูแล ก็ต้องดูแลสิ คราวก่อนคุณบอกว่ามีรายการวาไรตี้ที่อยากให้ผมไปออกรายการนึงใช่ไหม คุณลองหาวิธีดูสิ ผมจะตกลงไปออกรายการนั้น”
สวี่ม่อ: “ฉันคงติดหนี้กรรมนายมาแต่ชาติปางก่อนแน่ ๆ”
ด้านนอกค่อย ๆ เงียบลง จากนั้นก็มีเสียง “คลิก” ประตูห้องถูกเปิดออก
เด็กหนุ่มเหมือนแมวที่ตกใจ มองไปทางประตู: “คุณชายเจียง”
เจียงเฮ่าเฉินมองเด็กหนุ่มที่กอดเข่าหดตัวอยู่บนพรม นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เมื่อกี้เด็กคงได้ยินที่คุยกันแล้ว
เจียงเฮ่าเฉิน: “ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่”