GH คอลเลกชั่นฤดูใบไม้ผลิคราวนี้เชิญแบรนด์แอมบาสเดอร์มาทั้งหมดห้าคน แต่ละคนรับหน้าที่พรีเซ็นต์ซีรีส์ที่ต่างกัน
เพื่อประหยัดเวลา ช่างภาพจึงถ่ายภาพหมู่ของทั้งห้าคนพร้อมกันก่อน แล้วค่อยแยกถ่ายซีรีส์ของแต่ละคน
ช่างภาพมีแค่สองคน การถ่ายจึงต้องเรียงลำดับกันไป ฉือหยวนมีสถานะน้อยที่สุด เลยถูกจัดไว้เป็นลำดับสุดท้าย
แต่ลำดับสุดท้ายก็มีข้อดีคือมีเวลามากพอ ทำให้นักออกแบบของ GH จัดการมิกซ์แอนด์แมตช์ชุดเพิ่มให้ฉือหยวนอีกหลายเซ็ต
“อาจารย์ฉือ เชิญครับ” เจ้าหน้าที่เข้ามาแจ้งให้ฉือหยวนไปถ่ายที่หน้ากอง
ฉือหยวนแปลกใจเล็กน้อย “ถ่ายเสร็จเร็วขนาดนี้เลย?”
“ครับ อาจารย์สองท่านก่อนหน้าจังหวะดีมาก”
ฉือหยวนใส่ชุดสำหรับถ่ายภาพไว้ตั้งแต่แรกแล้ว จึงลุกขึ้นเดินไปยังสตูดิโอถ่ายภาพ เมื่อออกจากห้องแต่งตัว ก็เจอกับเซี่ยหลิงโจวที่กำลังกลับมาพอดี
ฉือหยวนไม่สนใจเขา เดินผ่านไปตรง ๆ แต่กลับเจอไล่เหวิน ผู้บริหารสูงสุดของ GH ที่หัวเลี้ยว
“คุณไล่เหวิน” ฉือหยวนพยักหน้าทักทาย
“ไปถ่ายภาพ?”
“ครับ”
ฉือหยวนรีบไปถ่าย พูดจบก็เดินผ่านไป ปล่อยให้ไล่เหวินยืนอยู่ที่เดิม มองตามแผ่นหลังของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้
“คุณไล่เหวิน นี่ถูกใจเขาแล้วหรือ?” เซี่ยหลิงโจวไม่รู้ว่าเดินกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่
หลังจากอยู่ในแวดวงนี้มานานปี หากแม้แต่สายตาที่เปลือยเปล่าเช่นนี้ของไล่เหวินยังมองไม่ออก เขาก็ตาบอดแล้ว
ไล่เหวินตอบ “พวกคุณชาวจีนมีคำกล่าวว่า รักในความงามเป็นธรรมชาติของมนุษย์ สิ่งที่สวยงามย่อมทำให้คนอดอยากมองเพิ่มอีกสักสองสามคราไม่ได้เสมอ”
แค่ของเล่นที่ป่ายปีนขึ้นเตียงก็คู่ควรกับคำว่าสวยงามแล้วหรือ?
เซี่ยหลิงโจวดูแคลนในใจ แต่ปากกลับพูดว่า “ฉือหยวนหน้าตาดีจริง ๆ คุณเคยดูวิดีโอที่เขาโด่งดังจากบทบรรพบุรุษจิ้งจอกหรือยัง?”
ไล่เหวินประหลาดใจ “วิดีโอบรรพบุรุษจิ้งจอกอะไร?”