เทียนอวี๋ ห้องทำงานของเจียงเฮ่าเฉิน
{ได้}
เมื่อเห็นข้อความตอบกลับ เจียงเฮ่าเฉินแทบจะนึกภาพสีหน้าของเด็กหนุ่มตอนตอบตัวเองออก ดวงตาคงเบิกกว้างเล็กน้อย ทั้งตัวขาวอมชมพู
ดูเหมือนตั้งแต่รู้จักกันมา ฉือหยวนไม่เคยปฏิเสธคำขอของเขาเลยสักครั้ง เป็นนิสัยที่ไม่ถนัดปฏิเสธคนอื่น หรือว่าเพิ่งเคยเป็นคนรักให้ใครครั้งแรก เลยไม่กล้าปฏิเสธกันแน่
ไม่รู้ว่าต้องเป็นคำขอที่เกินเลยแค่ไหน เด็กหนุ่มถึงจะเอ่ยคำว่าไม่
จู่ๆ เจียงเฮ่าเฉินก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา ถึงกับอยากจะทดสอบขีดจำกัดของเด็กหนุ่ม
"คิดอะไรอยู่ หน้าเจ้าเล่ห์ขนาดนั้น" เสียงของชุยตงดังมาจากประตู
เจียงเฮ่าเฉินกลอกตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ "เข้ามาไม่รู้จักเคาะประตูหรือไง"
ชุยตง: "ฉันเคาะแล้ว นายนั่นแหละไม่ได้ยินเอง"
เจียงเฮ่าเฉินเก็บมือถือ ลุกเดินไปนั่งบนโซฟา "มาหาฉันมีอะไร"
ชุยตง: "ฉันได้ยินเสิ่นเลี่ยนบอกว่า หนี้บุญคุณที่นายติดค้างเขาใช้คืนแล้วเหรอ"
เจียงเฮ่าเฉินตอบอืม "แลกกับท่าร่ายรำบวงสรวงใน "ตำนานจิ้งจอกเขียว""
ชุยตงแทบไม่เชื่อหู "นายแลกแค่นี้จริงๆ เหรอ หนี้บุญคุณใหญ่ขนาดนั้น นายเอาไปแลกเงินลงทุนโดยตรงก็ได้ จะเอามาแลกสิทธิ์ท่าเต้นทำไม"
เจียงเฮ่าเฉินตอบอย่างไม่แยแส "ฉันจะเอาเงินลงทุนเขามาทำไม เรื่องของฉันดี ก็ไม่ขาดคนลงทุนอยู่แล้ว ถ้าเรื่องไม่ดี ก็ไม่ต้องลากคนอื่นมาร่วมขาดทุนด้วย"
ชุยตง: "งั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้หนี้บุญคุณนี่ ด้วยความสัมพันธ์ของพวกนาย ขอสิทธิ์ตรงๆ ไม่ได้เลยหรือ เสิ่นเลี่ยนนี่ก็แย่เกินไปแล้ว สิทธิ์ท่าเต้นแค่นี้กล้าเอามาหักล้างหนี้กับนาย"