ฉือหยวนเข้ามาในบริษัท ส่งข้อความหาหลี่เว่ยหราน แล้วก็นั่งรออยู่ชั้นล่างอย่างว่าง่าย
ไม่นานนัก หญิงสาวผมสั้นในชุดสูทธุรกิจที่ดูเฉียบขาดคนหนึ่งเดินลงมาจากชั้นบน ตรงมาหยุดตรงหน้าเขา "ฉือหยวน"
ฉือหยวนรีบลุกขึ้นจากโซฟา "พี่หรานครับ"
หลี่เว่ยหรานมองสำรวจฉือหยวนตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยประเมินว่า "ไม่เลวเลยจริง ๆ"
ฉือหยวนครู่หนึ่งไม่รู้จะรับคำอย่างไร ได้แต่พึมพำขอบคุณออกไป
"ตามฉันขึ้นมา" หลี่เว่ยหรานสาวเท้าด้วยรองเท้าส้นสูงกึก ๆ เดินนำหน้าไป ฉือหยวนเดินตามหลังอย่างเรียบร้อย แววตาแม้จะมีความอยากรู้อยากเห็นต่อบริษัทใหม่ แต่ก็ไม่ชะเง้อชะแง้
จนกระทั่งถึงห้องทำงานแห่งหนึ่งบนชั้น 32 ทั้งสองคนเดินเข้าไป
"ปิดประตูด้วย"
ฉือหยวนรับคำ แล้วปิดประตูตามอย่างว่าง่าย
ตลอดทางนั้นหลี่เว่ยหรานก็คอยสังเกตฉือหยวนเช่นกัน บอกตามตรง หากไม่ได้รู้ข่าวมาก่อน เธอคงไม่มีทางเชื่อว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีอะไรกับเศรษฐีใหญ่ของบริษัทตน
เห็นได้ว่าเธอก็มีเวลามองคนพลาดเหมือนกัน
หลี่เว่ยหราน "ต่อไปฉันจะเป็นผู้จัดการของเธอ ถ้าเธอไม่พอใจ ตอนนี้ยังไม่ได้เซ็นสัญญา ก็เสนอมาได้"
ฉือหยวนส่ายหน้าทันที "ไม่ครับ ผมไม่ได้ไม่พอใจ"
หลี่เว่ยหรานจ้องมองเขา ประหนึ่งจะดูว่าเขาโกหกหรือไม่ "ดี ถ้าเธอไม่ไม่พอใจ งั้นก็มีบางเรื่องที่เราต้องคุยกันให้ชัดเจนก่อน ไม่งั้นคงร่วมงานกันไม่ได้"
ช่างเป็นบุคลิกที่กดดันเหลือเกิน