วันรุ่งขึ้น ฉือหยวนก็ไปที่บริษัทเพื่อจัดการเรื่องเอกสาร
ตอนออกมาเจอกับฉางเหลย ฉางเหลยมาพร้อมกับเด็กหนุ่มหน้าตาขาวสะอาด ทั้งสองฝ่ายเจอหน้ากันที่ปากลิฟต์
เรื่องคลิปวิดีโอ ฉางเหลยกินแห้ว ถูกบีบให้ไปขอร้องพี่หงให้รับฉือหยวนเข้า เขารู้สึกขายหน้า ตอนแรกยังคิดหาโอกาสแก้แค้นฉือหยวน แต่แล้วจู่ ๆ อีกฝ่ายก็ยกเลิกสัญญา หนำซ้ำยังไปเทียนอวี๋อีก
คนในแวดวงนี้ใครไม่รู้จักใครกัน? เทียนอวี๋เข้าไปง่ายหรือไง?
ฉางเหลยเลยประชดทันที: "โอ้ นั่นไม่ใช่ดาราดังฉือหยวนนี่นา?"
ฉือหยวนไม่อยากยุ่งกับเขา หันหลังเดินไปกดลิฟต์อีกฝั่ง
ฉางเหลย: "ตอนอยู่กับฉันยังทำใสซื่อบริสุทธิ์ ยอมตายไม่ยอมจำนน พอหันไปกลับไปเกาะคนอื่นเอง ที่แท้ก็ไม่ใช่ว่าขายไม่ได้ แต่ฉันเสนอราคาต่ำไปสินะ"
ฉือหยวนไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร ตอนนี้ถือกล่องกระดาษใบหนึ่งอยู่ในมือ ดูก็รู้ว่ากำลังจะออกจากบริษัท ในแวดวงนี้มีแต่คนเหยียบหยามคนอื่น เด็กหนุ่มคนนั้นแม้จะดูยังเด็ก แต่กลับชินชาแล้ว แถมยังพูดเสริมอีกว่า "พี่เหลย อย่าโกรธเลย คนไม่รู้กาลเทศะก็ปล่อยให้มันไสหัวไปเถอะ"
ฉางเหลยตอบอย่างปลื้มปริ่ม: "ก็เธอนี่แหละว่านอนสอนง่าย ตราบใดที่เธอเชื่อฟัง พี่ต้องปั้นเธอให้ดังแน่"
ฉือหยวนหันขวับกลับมามองฉางเหลย
ฉางเหลยสะดุ้ง: "จะทำอะไรน่ะ?"
ฉือหยวนเดินพรวดพราดเข้าไป เหยียบลงบนหลังเท้าฉางเหลยอย่างแรงราวกับไม่ได้ตั้งใจ
ฉางเหลยทรุดตัวลงกุมเท้าด้วยความเจ็บปวดทันที: "แกทำอะไรน่ะ?"
