ทั้งสองคุยกันพักหนึ่ง กลิ่นหอมเปรี้ยวหวานก็ลอยออกมาจากห้องครัว
หมูเปรี้ยวหวานใกล้จะเสร็จแล้ว
เจียงเฮ่าเฉินถามตรง ๆ ว่า “คุณ... เหมือนจะมีปัญหากับผม?”
ที่จริงเขาทำเป็นไม่รู้ก็ได้ เพราะยังไงก็เจอหวงไข่ไม่กี่ครั้ง แค่ขอไปทีก็ผ่านวันนี้ไปได้ แต่หวงไข่เจอฉือหยวนตอนสิบเจ็ด สำหรับฉือหยวน หวงไข่คือเพื่อน ยิ่งกว่านั้นคือครอบครัว ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากเข้าใจ แล้วลองปรับตัวเข้ากับหวงไข่ให้ได้
เจียงเฮ่าเฉินถามตรง หวงไข่ก็ตอบตรงเช่นกัน “ใช่”
เจียงเฮ่าเฉิน “ขอรู้เหตุผลได้ไหม?”
เพราะแกตาถั่ว ไม่ได้ตกหลุมรักหยวนเป่าตั้งแต่แรกเห็น แล้วยังไปเซ็นสัญญาเลี้ยงดูบ้านี่!
เพราะแกตามจีบแฟนเก่าโดดไปโดดมา แต่พอกับหยวนเป่าของฉัน แค่ซื้อตั๋วเครื่องบินมา!
เพราะแกเห็นแก่ตัว แถมโรคจิต ยังซื้อ "ของเล่น" ให้หยวนเป่าอีก
เพราะหยวนเป่าชอบแก แล้วแกทำเขาร้องไห้
หวงไข่รู้จักฉือหยวนมานาน ครั้งเดียวที่เคยเห็นฉือหยวนร้องไห้ในชีวิตจริง คือวันที่สัญญาหมดอายุ และฉือหยวนย้ายออกจากคอนโดของเจียงเฮ่าเฉิน
วันนั้นวันเดียว หวงไข่จดจำไปจนตาย
แต่เรื่องพวกนี้ ฉือหยวนคงไม่อยากให้เขาพูดออกไป
หวงไข่พูดว่า “คงเพราะ... ผมรู้สึกว่าคุณยังดีกับฉือหยวนไม่พอ”
ช่วงนี้ การดีกับฉือหยวนของเจียงเฮ่าเฉิน เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั้งวงการ แต่จากมุมของเขา มันยังไม่พอ
ตอนที่คิดว่าเจียงเฮ่าเฉินจะไม่เห็นด้วยหรือไม่พอใจ เจียงเฮ่าเฉินก็แค่ฟังเขาพูดเงียบ ๆ แล้วตอบอย่างจริงจังว่า "อืม งั้นต่อไปผมจะพยายามอีก"