กลับถึงอพาร์ตเมนต์ ก็ล่วงเลยสี่ทุ่มกว่าแล้ว
ฉือหยวนยังติดเครื่องหน้า และดื่มเหล้ามาด้วย เปลี่ยนรองเท้าแล้วก็ตรงไปล้างหน้าแปรงฟัน
หากเป็นปกติ ฉือหยวนกว่าจะได้หยุดพักอยู่บ้าน เจียงเฮ่าเฉินต้องขออาบด้วยแน่ แต่วันนี้… เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น
เขาไม่เพียงไม่ขออาบด้วยเท่านั้น แม้แต่เสื้อนอกก็ยังไม่ถอด กลับมาในสภาพไหน พอฉือหยวนอาบน้ำเสร็จออกมาก็ยังอยู่ในสภาพนั้น ถามว่าเขากำลังทำอะไรอยู่?
เขากำลังอ่านนิยายคู่จิ้น
ประสิทธิภาพการทำงานของผู้ช่วยเฉินไม่ต้องสงสัยเลย และนี่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร นิยายคู่จิ้นที่เหล่าสาวกคู่จิ้นเขียน แน่นอนว่าต้องแบ่งปันให้คนที่ชอบเรื่องเดียวกันอ่าน ดังนั้นเขาเพียงแค่ถามในกรุ๊ป ก็จะมีคนแนะนำมาอย่างล้นหลาม
ผู้ช่วยเฉินคัดกรองอย่างง่ายๆ แล้วส่งเรื่องที่ได้รับความนิยมสูงสุดมาสามเรื่อง ชื่อเรื่องดังนี้
เรื่องแรก: 《ช่วงไวต่อฟีโรโมนเสียการควบคุม ยึดครองโอเมก้าครีมสด》
สรุปเรื่อง: เจียงเฮ่าเฉินเป็นท่านประธานอัลฟ่าระดับท็อป เปิดบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่ง เย็นชาไม่เข้าใกล้โอเมก้า ทว่าเหล่าศิลปินในสังกัดกลับแย่งกันยั่วยวนเขา วันหนึ่งถูกวางยาเคราะห์ร้าย ช่วงไวต่อฟีโรโมนถูกกระตุ้นก่อนกำหนด ขณะพยายามอดกลั้นอย่างแสนสาหัส ก็พบเข้าให้กับโอเมก้าฉือหยวนที่กำลังซ้อมเต้นอยู่ตามลำพังในห้องซ้อม
กลิ่นฟีโรโมนเค้กครีมเนยหอมหวานตลบอบอวลไปทั่ว เจียงเฮ่าเฉินหลุดเสียการควบคุมสิ้นเชิง พุ่งเข้าไปปลุกปล้ำอีกฝ่าย และกระจกบานใหญ่ในห้องที่ใช้ปรับบุคลิกท่าทาง ก็สะท้อนทุกซอกทุกมุมของกระบวนการทำเครื่องหมายอย่างหมดจด ตรงนี้บรรยายยาวสามพันตัวอักษร พรรณนาฉากรัญจวนใจอย่างสุดจะพรรณนา…
จากนั้นมา ทั้งคู่ก็หลับนอนจนติดใจ พอครั้งที่สองก็สานสัมพันธ์ลึกซึ้ง ครั้งที่สามก็แต่งงานกัน สรุปก็คือ หลับนอนๆๆๆๆ ทุกอย่างเพื่อหลับนอน…
