การถ่ายทำเสร็จสิ้น ทุกคนยังไม่ทันออกจากลิฟต์ หลี่เว่ยหรานก็พูดถึงตารางงานถัดไป
“เมื่อกี้ทางช่องกล้วยหอมโทรมาบอกว่า รายการวาไรตี้ที่นายอัดไว้ก่อนหน้านี้มีบางฉากต้องถ่ายซ่อม ถามว่านายไปถ่ายเพิ่มได้ไหม ฉากยังไม่ได้รื้อ”
ฉือหยวนเพิ่งกลับมาจากการอัดรายการนี้เมื่อวาน นี่เป็นงานต่างเมืองงานสุดท้ายของเขาในรอบสัปดาห์นี้
หลี่เว่ยหรานรู้ว่าฉือหยวนทำงานหนักก่อนปีใหม่ ก็เพื่อจะได้อยู่กับคุณเจียงหลังปีใหม่ จึงเกลี้ยกล่อมต่อว่า “นี่ก็เสียเวลาแค่วันเดียว ไปวันนี้ ถ้าราบรื่นพรุ่งนี้เช้าก็กลับมาได้แล้ว ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่ตอนรายการออกอากาศจะได้ผลดี ก็เป็นประโยชน์กับนาย”
ฉือหยวน: “ตกลง”
หลี่เว่ยหรานไม่คิดว่าฉือหยวนจะตอบตกลงง่ายดายขนาดนั้น คำพูดที่เตรียมไว้เลยไม่ต้องใช้เลย: “โอเค งั้นฉันให้คนจองตั๋วเลย นายกลับไปเก็บกระเป๋า”
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา รถมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่ฉือหยวนพัก ฉือหยวนขึ้นไปเก็บกระเป๋าตามลำพัง
ตลอดปีกว่าเป็นแบบนี้ตลอด ฉือหยวนไม่ชอบให้คนนอกเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่เขาอยู่ร่วมกับคุณชายเจียง ต่อให้เป็นเสี่ยวเจ้าก็ไม่เคยขึ้นไปสักครั้ง
ฉือหยวนขึ้นลิฟต์ไป พอออกจากลิฟต์ก็เห็นประตูบ้านเปิดอ้าอยู่
คุณชายเจียง?
ดวงตาฉือหยวนเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย เขาเดินเร็วๆ เข้าไป แต่กลับเจอผู้ช่วยเฉินกำลังทำความสะอาดอยู่ในห้องนั่งเล่น
“ผู้ช่วย…เฉิน?” รูม่านตาฉือหยวนหดลง เขาไม่อยากเจอใครที่สุดในเวลานี้ก็คือผู้ช่วยเฉิน ยิ่งกว่าเซี่ยหลิงโจวเสียอีก
เพราะการปรากฏตัวของผู้ช่วยเฉิน อาจหมายความว่า…
“คุณฉือ” ผู้ช่วยเฉินเห็นฉือหยวนก็ทักทายอย่างสุภาพ
อันที่จริงทั้งสองคนไม่ได้สนิทกันนัก นอกจากตอนเซ็นสัญญาแล้ว หลังจากนั้นฉือหยวนก็ไม่ค่อยติดต่อเขา ถึงนานๆ ทีจะติดต่อ ก็จบด้วยแค่สองสามประโยค เมื่อเทียบกับฉือหยวนแล้ว ผู้ช่วยเฉินน่าจะสนิทกับหลี่เว่ยหรานมากกว่า