ไฟของเธอ ลมของหลินอู๋อู๋ ลมช่วยโหมไฟ คนหนึ่งคนกับเสือหนึ่งตัวกำลังเหมาะพอดี!
เธอหยิบดาบยาวสีดำสนิทออกจากรถ ด้ามยาว 20 เซนติเมตร ใบดาบยาว 60 เซนติเมตร
เธอจ่ายเงินก้อนโตให้คนทำขึ้นเป็นพิเศษจากโลหะผสมที่แข็งแกร่งที่สุด ขนาดพอดีกับช่วงแขนและส่วนสูงของเธอ
เธอไม่ถนัดใช้ดาบ แต่เมื่อต้องรับมือกับต้นไม้กลายพันธุ์ นอกจากพลังพิเศษแล้ว อาวุธเย็นยังใช้ได้ดีที่สุด
“พี่ซีใช้ดาบเป็นด้วยเหรอ!” โจวอี้เอ่ยอย่างประหลาดใจเมื่อเห็นหลินซีถือดาบอยู่ในมือ
ตอนนั้นเองหลินซีถึงเห็นว่าเย่เฉินกับคนอื่น ๆ ก็พกดาบมาด้วย ลักษณะคล้ายมีดต่อสู้ขนาดใหญ่ ใบดาบกว้างและยาวกว่า แต่ละเล่มต่างกันเล็กน้อย คงสั่งทำตามความต้องการของแต่ละคน
หลินซีสะบัดดาบในมือแล้วบอกว่า “ฉันไม่ถนัดใช้ดาบหรอก เอาไว้ฟันกิ่งไม้ จะได้ประหยัดพลังพิเศษ!”
เย่เฉินเห็นหลินซีมองดาบในมือพวกเขา จึงรีบบอกว่า “นี่สั่งทำจากช่างอาวุธของฐานที่มั่น ใช้แต้มก็สั่งได้ คุณถนัดดาบขนาดไหน? ผมช่วยสั่งทำให้ได้นะ!”
เอ๊ะ หรือว่าพวกพ่อ ๆ ส่งช่างอาวุธเข้าฐานที่มั่นมาด้วย?
หลินซีส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก สำหรับฉันดาบแบบไหนก็พอ ๆ กัน”
คนที่เข้าไปใต้พุ่มไม้ของต้นไม้มีทั้งหมด 5 กลุ่ม รวมหลินซีด้วย พอกระจายตัวออกไป ทั้ง 9 คนกับเสืออีกหนึ่งตัวก็เริ่มสำรวจเข้าไปด้านใน
เธอแผ่พลังจิตออกไปสัมผัสต้นไม้ต้นนี้ รับรู้ได้ถึงพลังชีวิตและพละกำลังอันมหาศาลของมัน
หลินอู๋อู๋ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม มันพ่นลมหายใจพร้อมส่งเสียงคำรามต่ำยาว เดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่ายอยู่ใกล้หลินซี
หลินซียกมือปล่อยสายไฟออกไปพันกิ่งไม้ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 40 เซนติเมตร เผาอยู่ 2-3 วินาที กิ่งไม้ก็ร่วงลงบนพื้นหิมะ