หลังพักฟื้นอยู่สองวัน ขณะที่หลินซีกำลังเตรียมออกเดินทางไปยังภูเขาฉางไป๋ เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากอู๋ลิ่งซู อีกฝ่ายแจ้งว่าหุ้นทั้งหมดของเธอตกลงขายได้ในราคา 11,000 ล้าน ขอเพียงเธอกลับไปก็เซ็นสัญญาได้ทันที
หลินซีตัดสินใจกลับเมืองไห่ก่อน จัดการเรื่องหุ้นให้เรียบร้อยแล้วค่อยว่ากัน
เมื่อกลับถึงวิลล่าก็เป็นเวลาเย็นแล้ว หลังยืนยันเวลานัดเซ็นสัญญาในวันรุ่งขึ้น หลินซีก็บอกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กันทุกคนที่มาขอพบเธอไว้ด้านนอก
วันถัดมา ณ ห้องประชุมชั้น 58 ของอาคารเหวินซือ หลินซีมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่
เธออยู่ในห้องทำงานเดิมของพ่อ พิงหน้าต่างมองลงไปเบื้องล่าง ผู้คนเดินขวักไขว่ รถราวิ่งขวักไขว่ พ่อค้าแม่ค้าส่งเสียงเจื้อยแจ้ว บรรยากาศคึกคักเหลือเกิน น่าเสียดายที่อีกไม่นานทุกอย่างก็จะสิ้นสูญ!
ในฐานะบริษัทชั้นนำของอุตสาหกรรม เครือบริษัทเหวินซือมีอนาคตสดใสอย่างยิ่ง
ราคาซื้อขายครั้งนี้ไม่ได้สูงนัก เรียกได้ว่าค่อนข้างต่ำเสียด้วยซ้ำ คนจากตระกูลหลินและตระกูลเหวินที่มาร่วมเซ็นสัญญาส่วนใหญ่ต่างมีสีหน้าลำพองใจ
ความจริงถ้าขายให้บริษัทกองทุน ราคาคงสูงกว่านี้อีก
แต่ใครใช้ให้หลินซีอยากเล่นงานคนสองตระกูลนี้กันล่ะ?
ใครใช้ให้พวกเขาควักทรัพย์สินทั้งบ้านแล้วยังรวบรวมเงินได้แค่นี้กันล่ะ?
คุณหนูใหญ่หลินผู้สวยงามและใจดี ย่อมต้องตอบสนองความต้องการของพวกเขาอยู่แล้ว
หลินซียกแก้วขึ้นดื่มกับพวกเขาจากระยะไกล ขออวยพรจากใจว่าพวกเขาจะไม่เสียใจภายหลัง!
เงิน 11,000 ล้านจากการขายหุ้น บวกกับเงิน 600 ล้านจากการขายบ้านและร้านค้า เมื่อนำภาษีและค่าทนายความมาหักออกแล้ว หลินซีได้รับเงินสุทธิ 9,800 ล้าน