หลินซีมองเทอร์โมมิเตอร์ อุณหภูมิข้างนอกติดลบ 20 องศา ส่วนในบ้านมีอยู่ราว 4-5 องศา
อยู่แต่ในบ้านมาตลอดก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอออกไปข้างนอกแล้วกลับเข้ามา ความรู้สึกก็แตกต่างกันลิบลับ
หลินซีเติมถ่านเข้าเตาอีกครั้ง เร่งไฟให้ลุกโชน เพื่อให้อุณหภูมิในบ้านสูงขึ้นอีกหน่อย
ปกติหลินอู๋อู๋ชอบแปลงร่างเป็นแมว จะได้ทำตัวเป็นเด็กน้อย คราวนี้พอรู้ว่าร่างแมวทนหนาวไม่ไหว ก็ร้องอ๊าวทีหนึ่งแล้วแปลงกลับเป็นร่างเสือ สะบัดตัวไปมา
“หนาวไหม?” หลินซีลูบหัวโต ๆ ของเสือ
หลินอู๋อู๋ร้อง “อ๊าว! อ๊าว!” อย่างน้อยใจนิด ๆ ร่างกายใหญ่โตขนาดนี้ไม่เหมาะกับการอ้อนออดอ้อนแงเลย
หลินซีรู้ทันความคิดเล็ก ๆ ของมัน จึงบอกว่า “งั้นก็แปลงกลับเป็นแมวสิ ฉันเปิดผ้าห่มไฟฟ้าบนเตียงในห้องให้แล้ว เข้าไปซุกใต้ผ้าห่มได้เลย ส่วนโซฟาในห้องนั่งเล่น ฉันจะไปปูผ้าห่มไฟฟ้าให้อีกผืน เปิดไว้ให้เหมือนกัน แกขึ้นไปนอนก็อุ่นแล้ว อยากดูโทรทัศน์ก็ไปดูได้”
หลินอู๋อู๋ไม่ยอมสักอย่าง ดวงตากลมโตจ้องมองเธออย่างออดอ้อน
หลินซีพอจะเข้าใจแล้ว “เฮ้อ คืนนี้อากาศน่ากลัวเกินไป อู๋อู๋น้อยแปลงกลับเป็นแมว อยู่เป็นเพื่อนฉันได้ไหม?”
หลินอู๋อู๋ถึงได้พอใจ แปลงร่างกลับมาแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงทันที ใช้เท้าดำจิ๋วตะกุยผ้าห่ม
หลินซีจำต้องไปปิดผ้าห่มไฟฟ้าในห้องของมันก่อน แล้วใช้ผ้าขนหนูผืนใหญ่เช็ดตั้งแต่หัวจรดปลายหางให้มัน จากนั้นจึงวางมันไว้ข้างเตียง
เพราะเมื่อคืนวุ่นวายกันเสียขนาดนั้น พอหลินซีตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าใกล้สิบเอ็ดโมงแล้ว