เหลือเงินอยู่แค่สามพันหนึ่งร้อยล้านแล้ว อาวุธก็ยังไม่มีวี่แวว!
ระหว่างทางไปเก็บของในโกดัง ฉันแวะไปอุทยานกรีนสโตนกับแกรนด์แคนยอนโคโลราโดด้วย
สิ่งที่หลินซีไม่คาดคิดคือ ชิงเป่าถึงกับไม่เว้นแม้แต่ลาวา
เรื่องนี้ทำให้เธออดกังวลไม่ได้ มิติส่วนตัวดี ๆ ที่ไหนเขาขนลาวาเข้าไปเก็บกันล่ะ “เจ้าหนู แน่ใจนะว่าเก็บลาวาเข้าไปแล้วจะไม่เกิดเรื่อง?”
ชิงเป่าร้อนใจจนรีบตอบ “เอาสิ เอาสิ เมื่อก่อนมี แต่ทีหลังไม่มีแล้ว...”
เอาเถอะ ในเมื่อบอกว่าอยากได้ก็เอาไปเลย ไม่ใช่ของมีค่าอะไรนัก แค่ระวังอย่าทำอะไรเอิกเกริกก็พอ ถ้าภูเขาไฟปะทุขึ้นมาจริง ๆ... ก็คงโทษเธอไม่ได้หรอกมั้ง
ลาวา? หรือว่าจะเป็นธาตุไฟในธาตุทั้งห้า?
พอคิดได้เช่นนี้ หลินซีก็ปล่อยไปตามเรื่อง เธอกอดถังน้ำบ่อแล้วดื่มอึก ๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดหัวจากการที่มิติเก็บของเข้าไปมากเกินไป
เธออยู่ที่อุทยานกรีนสโตนสองสัปดาห์ พอชิงเป่าเก็บของจนพอใจแล้วจากไป หลินซีก็รู้สึกว่าระดับน้ำในทะเลสาบลดลงไปหลายเซนติเมตร
แกรนด์แคนยอนโคโลราโดมีชั้นหินขนาดใหญ่แตกแยกอยู่หลายแห่ง ชิงเป่าต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะเก็บก้อนหินยักษ์ที่ใหญ่เป็นพิเศษเข้าไปได้ ทำให้หลินซีเวียนหัวไปครึ่งค่อนวัน
ชิงเป่าที่ว่าง่ายขนาดนี้ แค่ชอบสะสมก้อนหิน จะทำอะไรได้ล่ะ ก็ต้องตามใจน่ะสิ
เก็บหินอยู่สามสัปดาห์ ดูท่าจะกินแรงกว่าตอนเก็บลาวาเสียอีก...
พอเก็บหินเสร็จ ก็ไปเก็บสินค้าคงคลังในโกดังต่อ
อุปกรณ์ไฟฟ้ามีทั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดใหญ่ กลาง และเล็ก รวมถึงแผงผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์และแผงผลิตไฟฟ้าโฟโตโวลตาอิก อย่างละ 100 ชุด