กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก แล้วฉันก็ส่งข่าวถึงชาติ

ตอนที่ 28 ญี่ปุ่นจิ๋วแสนพิษ

5 นาที· 1.2K คำ

ตอนนั้นหลินซีมาถึงประเทศแคนาดาแล้ว

ประเทศนี้มีประชากรน้อยมาก แต่มีป่าดงดิบอยู่มากมาย ดินยังไม่เคยถูกบุกเบิก ทั้งอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง

หลินซีคิดจะเก็บทุกอย่างเข้าไป

ชิงเป่าอยู่ในป่าได้อย่างสบายใจ ทั้งต้นไม้ พืชพรรณ และผืนดินล้วนเป็นสิ่งที่เธอชอบ ในมิติของเธอก็ควรมีป่าแบบนี้ด้วย

ผืนดินสีดำค่อย ๆ แผ่ปกคลุมที่ราบในมิติ จนทั่วทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

หลินซีเคลียร์ตู้คอนเทนเนอร์เปล่าออกมาหลายร้อยตู้ แล้วบรรจุดินอุดมสมบูรณ์ลงไปจนเต็ม

น้ำเชื่อมเมเปิล ไวน์น้ำแข็ง และเสื้อขนเป็ดของประเทศแคนาดาก็ไม่เลว เธอจึงอดกักตุนไว้อีกไม่ได้

พอเห็นชิงเป่าเริ่มสนุก หลินซีก็ไปประเทศแห่งขนแกะต่อ

ที่นั่นมีฟูกขนแกะที่ขนหนาแน่นจนกันน้ำได้ เธอเอามาสัก 2,000 ผืน

รองเท้าบูตลุยหิมะ เสื้อขนแกะ และเสื้อคลุมหนังแกะ อย่างละ 2,000 ชิ้น

ชิงเป่าบอกเธอว่า สุดปลายฟากหนึ่งของเทือกเขาในมิติคือมหาสมุทร

นี่เป็นเรื่องน่ายินดีจริง ๆ แล้วจะมัวรออะไรอีก? หลินซีขับเรือยอชต์ออกทะเล

ทั้งน้ำทะเลและสิ่งมีชีวิตในทะเล ชิงเป่าก็ย้ายเข้าไปไว้ในมิติของตัวเองหมด

หลินซียังไปกักตุนอาหารทะเลสด ๆ มาอีก ทั้งล็อบสเตอร์ หอยเป๋าฮื้อ ปูทะเล และอื่น ๆ ล้วนเอาไปเลี้ยงไว้ในทะเลจำลองในมิติ รอทยอยกิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป