ยิ่งเดินลึกเข้าไปในสวนสนุก ทำนองจากกล่องดนตรีก็ยิ่งเบาลง
เมื่อเต็นท์ยอดแหลมหลังนั้นปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าพอดี
เต็นท์ลายทางสีแดงสลับขาวสูงตระหง่าน บนยอดแหลมมีโคมไฟสีเหลืองสลัวแขวนอยู่
ตรงทางเข้าตั้งโปสเตอร์แผ่นหนึ่ง ตัวตลกฉีกยิ้มกว้าง
พอเดินเข้าไปใกล้ รอยยิ้มของตัวตลกก็ดูยิ่งกว้างกว่าเดิม สีที่ทาทับเป็นชั้น ๆ แผ่กลิ่นคาวเลือดชวนขนลุก
มีชายร่างผอมสูงยืนอยู่ตรงช่องตรวจตั๋ว เขาสวมหมวกทรงสูงและชุดหางยาว ใบหน้าซีดเผือด
“ยินดีต้อนรับผู้ชมทุกท่าน” เขาก้มตัวลง เสียงแหลมเล็ก “ผมเป็นหัวหน้าคณะการแสดงในรอบนี้”
“การแสดงกำลังจะเริ่มแล้ว ขอเชิญทุกท่านไปรับของที่ระลึกจากแผงเล็ก ๆ ข้าง ๆ ก่อน”
แผงเล็ก ๆ ตั้งอยู่ข้างช่องตรวจตั๋ว บนผ้ากำมะหยี่สีแดงมีจมูกตัวตลกสีแดงสดวางเรียงเป็นแถว
ข้างกันมีป้ายตั้งอยู่: ชิ้นละ 5 หยวน สวมแล้วคุณจะเป็นหนึ่งในครอบครัวตัวตลก
เหล่าโจวเป็นคนแรกที่ควักเงินออกมา ราวกับกลัวคนอื่นจะชิงตัดหน้า “ผมซื้อสองอัน!”
หานตงสวมจมูกตัวตลกอย่างว่าง่าย พลางพูดพึมพำคำไม่เข้าหู “อันก่อนเอาไว้คุ้มครองความปลอดภัย ใครจะไปรู้ว่าอันนี้จะพาไปตายหรือเปล่า...”
หร่วนเถาซื้อทีเดียวสามอัน แบ่งให้เจ้าหางน้อยกับเผยจี้ ส่วนตัวเองก็สวมอันหนึ่ง
เจ้าหางน้อยรับจมูกแดงมา ก้มลงดม ราวกับกำลังศึกษาอาหารว่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
หร่วนเถาย่อตัวลงช่วยสวมให้ “อย่ากัดนะ เอาไว้ใส่”