ตราประทับดวงที่ห้าอยู่ในมือแล้ว
ทุกคนยืนหารือแผนรับมืออยู่ใต้ชิงช้าสวรรค์
「ทุกกิจกรรมมุ่งไปที่เรือนสวน และคอยปรนนิบัติคนผู้นั้นกลางทะเลสาบ…」
ฟางจู๋พึมพำ 「งั้นกิจกรรมที่เราเล่นกันมาตลอดสองวันนี้ นับเป็นอะไรกันแน่?」
ซ่งลี่ดันแว่น 「เครื่องเซ่น หรือไม่ก็การแสดง พวกเขาให้เราเล่นเพื่อให้คนคนนั้นดู」
กิจกรรมถัดไปคือโรงอาหารยามดึก
ทั้งห้าคนเดินเลียบทะเลสาบไปจนสุดทาง ก็พบตึกสองชั้นหลังหนึ่ง
โคมไฟแขวนอยู่ใต้ชายคา กลิ่นอาหารลอยออกมาจากด้านใน
ผ่านประสบการณ์มาแล้วสองรอบ พวกเขาเข้าใจว่าความน่ากลัวที่สุดของเกมนี้ไม่ใช่ผี แต่เป็นจุดอ่อนที่สุดในจิตใจมนุษย์
ฟางจู๋หยุดยืน 「ถ้าไม่จำเป็นต้องเข้าร่วม ฉันยอมอดดีกว่า ไม่อยากเข้าไปเลย」
ซ่งลี่ชี้ป้ายตรงทางเข้า 「ตราประทับของกิจกรรมคืนนี้ต้องประทับข้างใน」
ข้อควรรู้หน้าประตูมีเพียงสี่ข้อ:
【สั่งอะไรก็ต้องกินให้หมด ห้ามเหลือ】
【ห้ามสืบหาที่มาของวัตถุดิบ】
【หากเจ้าของร้านถาม ต้องตอบตามความจริง】
【ระหว่างรับประทานอาหาร ห้ามลุกจากที่นั่ง】
ภายในอาคารคึกคักมาก
โต๊ะไม้ตัวยาวเต็มไปด้วยลูกค้าที่นั่งก้มหน้าก้มตากินข้าว ไม่มีใครเงยหน้าขึ้นมา
มองให้ดี ทุกโต๊ะล้วนมีบางอย่างผิดปกติ
ลูกค้าคนหนึ่งตรงมุมห้อง แขนเสื้อข้างหนึ่งว่างเปล่า
โต๊ะริมหน้าต่าง มีคนสามคนกำลังกินซุปจากชามเดียวกัน
ยังมีชายอ้วนคนหนึ่ง ข้าวในชามพูนสูงเป็นกอง
แก้มในปากเขาเต็มจนยัดไม่ลงแล้ว เม็ดข้าวร่วงจากคางลงมา แต่กลับหยุดกินไม่ได้
เจ้าของร้านผูกผ้ากันเปื้อน กำลังง่วนอยู่หน้าเตา พอเห็นพวกเขาเข้ามาก็ทักทายอย่างกระตือรือร้น 「นั่งเลย นั่งกันทุกคน อยากสั่งอะไรก็ดูได้เลย」
