บทที่ 36 ในที่สุดละครฉากเด็ดก็เริ่มขึ้น
หลินเยว่เอ๋อตบกล่องไม้เบา ๆ ของข้างในก็เข้าไปอยู่ในมิติวิเศษจนหมด
“เธอต้องซ่อนไว้ให้ดีนะ เมื่อก่อนฉันก็เคยมีเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าใครขโมยไป ดูของเธอแล้วเหมือนของฉันมากเลย”
หลินเยว่เอ๋อพูดพลางสื่อเป็นนัย
หลี่ชุนหลานจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าของในกล่องนี้เป็นของพี่สะใภ้ฝ่ายสามีคนนี้ เธอรีบกอดกล่องไว้แน่น คิดว่าหลินเยว่เอ๋ออยากได้ของคืน
“พอแล้ว น้องสามี น้องสาวทั้งสองคน พวกเราออกไปกันเถอะ งานเลี้ยงข้างนอกใกล้จะเลิกแล้วมั้ง”
พอหลี่ชุนหลานได้ยินว่าพวกเขาจะออกไป เธอก็รีบวางกล่องกลับที่เดิม แล้วลุกขึ้นเดินตามทุกคนออกไป
หลินเยว่เอ๋อออกมาแล้วยังคงยิ้มแย้ม ไม่ได้กลับไปที่โต๊ะของตัวเอง แต่เดินตรงไปยังโต๊ะของจางกุ้ยเฟิน ที่นั่นมีญาติฝ่ายเจ้าสาวของหลี่ชุนหลานนั่งกินดื่มกันอยู่
พอหลินเยว่เอ๋อเดินเข้าไป หลินเซี่ยงเฉียนกับจางกุ้ยเฟินก็จ้องเธอไม่วางตาด้วยท่าทีระแวดระวัง กลัวว่าเธอจะก่อเรื่องขึ้นมาในเวลานี้
“พ่อแม่ วันนี้เป็นวันมงคลของน้องชายฉัน เรื่องที่ผ่านมาก็ปล่อยให้ผ่านไปเถอะ ต่อไปเรามาอยู่ด้วยกันดี ๆ นะ ฉันดื่มเหล้าไม่ได้ ขอใช้ชาแทนเหล้า ยกให้พ่อแม่ค่ะ”
พูดจบหลินเยว่เอ๋อก็เดินไปยืนตรงกลางระหว่างจางกุ้ยเฟินกับหลินเซี่ยงเฉียน
คนในหมู่บ้านต่างรู้เรื่องของตระกูลหลิน พอเห็นหลินเยว่เอ๋อทำท่าราวกับกำลังยอมรับผิดกับคนในครอบครัว ทุกคนก็พากันร้องขึ้นมา