บทที่ 50 เยว่เอ๋อ เธอดูสิว่าใครกลับมา
“เรื่องดีเหรอ? เรื่องที่เยว่เอ๋อท้องน่ะหรือ?” กู้จิ่งเยี่ยนเหลือบมองไปทางบ้านตัวเองเป็นระยะ บ้านมืดสนิท ไม่รู้ว่าทำไมถึงหลับกันสนิทขนาดนั้น ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า พอคิดถึงตรงนี้เขาก็เริ่มเป็นห่วง
“จะไม่ใช่เรื่องดีได้ยังไงล่ะ? ตั้งแต่นายไป เยว่เอ๋อบ้านนายก็ได้สติขึ้นมาทันที ทะเลาะกับตระกูลหลินไปหลายครั้ง หลังจากนั้นก็ตัดขาดกับพวกเขาแล้ว คนทั้งหมู่บ้านรู้เรื่องนี้กันหมด คราวนี้นายกลับมาพอดี ก็รับเธอกลับไปสิ ยังไงก่อนหน้านี้พวกนายก็แค่พูดเรื่องหย่ากัน ไม่ได้ไปจดทะเบียนอะไรสักหน่อย ฉันว่าอยู่ด้วยกันต่อเถอะ ยังไงก็มีลูกแล้วนี่”
หวังเอ๋อร์นิวตบไหล่กู้จิ่งเยี่ยน แต่รู้สึกว่าแข็งจนมือเจ็บ ทั้งรักทั้งอาลัยขนาดนี้ ยังจะหย่ากันอีกทำไม
“จริงเหรอ?”
พอกู้จิ่งเยี่ยนได้ยินว่าหลินเยว่เอ๋อตัดขาดกับตระกูลหลินแล้วก็ประหลาดใจมาก เป็นไปได้ยังไง หลินเยว่เอ๋อเชื่อฟังครอบครัวขนาดนั้น ถึงกับขนของในบ้านไปให้ตระกูลหลินจนเกลี้ยง เขาเพิ่งจากไปไม่กี่เดือน ตอนนี้เธอก็ตัดขาดกับพวกเขาแล้วหรือ
“จริงสิ อ้อ แล้วก็ยังมีอีกเรื่องที่นายไม่รู้...”
หวังเอ๋อร์นิวเจอกู้จิ่งเยี่ยนทีไรก็พูดมากทุกที แต่จังหวะนั้นภรรยาของเขาก็ส่งเสียงมาจากในบ้าน
“ใครมาน่ะ? วันตรุษจีนแท้ ๆ ดึกป่านนี้ใครมาบ้านเราอีก?”
สะใภ้บ้านหวังกำลังรอให้หวังเอ๋อร์นิวจุดประทัดเสร็จจะได้นอน พอได้ยินเสียงคนคุยกันข้างนอกก็ร้อนใจขึ้นมา คืนวันส่งท้ายปีเก่าแท้ ๆ ยังจะมาบ้านคนอื่นอีก