บทที่ 39 หายไปแล้ว หายไปหมดแล้ว!
หลินซิ่วหวาลองย้อนคิดดู ตอนที่เธอกับหลินเยว่เอ๋อออกมาข้างนอก สติก็เริ่มเลือนรางไปแล้ว
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันเห็นเธอดื่มชาที่แกเอามาให้กับตาตัวเอง หรือว่าแกวางยาผิด เอาชาที่ใส่ยาไว้ให้พวกเราสองคนดื่ม ส่วนชามที่เธอดื่มไม่มียา”
หลินซิ่วหวาคิดได้แค่นี้ ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ถูก แต่เรื่องก็เกิดขึ้นแล้ว หลินซิ่วหวาจ้องจางเถี่ยต้านเขม็ง ก่อนจะพูดอย่างเคียดแค้น
“ฉันไม่สน ยังไงเรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว นายต้องแต่งงานกับฉัน ฉันจะจัดงานแต่งให้ยิ่งใหญ่ อย่าคิดว่าจะมาหลอกฉันได้”
หลินซิ่วหวาผลักหลินจินเป่าออกไป แล้วรีบคล้องแขนจางเถี่ยต้านทันที
“นายเป็นอะไรของนาย พวกเราถูกคนอื่นวางแผนเล่นงานนะ ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ หรือว่านายแอบชอบฉันมานานแล้ว”
จางเถี่ยต้านพลันรู้สึกเหมือนคนที่ถูกวางแผนเล่นงานมีแค่เขาคนเดียว ก่อนหน้านี้เขาแค่อยากแต่งงานกับหลินเยว่เอ๋อจริง ๆ
ถึงหลินเยว่เอ๋อจะหย่ามาแล้ว แต่เธอก็หน้าตาสวยนี่นา พอหันไปมองหลินซิ่วหวา ในหัวเขากลับมีแต่ภาพของจางเฟยกับหลี่ขุย
“จะถูกวางแผนหรือไม่ ฉันไม่สน ยังไงตอนนี้นายก็นอนกับฉันแล้ว คำพูดของนายหมายความว่ายังไง หรือคิดจะไม่รับผิดชอบ นายกล้าไม่แต่งกับฉันเหรอ ฉันจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ นายมีความผิดอาชญากรรมทางเพศนะ”
ถึงหลินซิ่วหวาจะไม่เคยเรียนหนังสือ แต่ช่วงหลายปีที่ผ่านมาเธอเห็นคนถูกประณามอยู่ทุกวัน แล้วจะไม่รู้วิธีจัดการจางเถี่ยต้านได้อย่างไร