บทที่ 38 เราสองคนโดนวางยาทั้งคู่หรือไง?
ทุกคนเห็นท่าทางของหลินซิ่วหวากันหมดแล้ว
“ทำอะไรน่ะ ผลักฉันทำไม?”
หลินเยว่เอ๋อไม่เข้าใจจริง ๆ ตอนนี้เธอกำลังปกป้องหลินซิ่วหวาอยู่นะ ทำไมอีกฝ่ายถึงลงมือกับเธอเสียได้ หรือว่าอีกฝ่ายจะคิดออกแล้วว่าคนที่ลงมือเล่นงานคือเธอ
“จางเถี่ยต้าน เธอทำเรื่องอย่างนั้นกับฉันแล้ว ยังจะมองหล่อนอีกเหรอ ฉันเตือนไว้ก่อนนะ เธอต้องแต่งงานกับฉัน แล้วฉันก็จะเอาสินสอดสองร้อยหยวน ได้ยินไหม?”
หลินเยว่เอ๋อคิดว่าหลินซิ่วหวาจะผลักเธอเพราะโมโหเสียอีก ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะยอมรับความจริงได้เร็วขนาดนี้ ถึงกับจะให้จางเถี่ยต้านแต่งงานกับตัวเองแล้ว
จางเถี่ยต้านมองหลินซิ่วหวาด้วยสีหน้าตกใจ ผู้หญิงคนนี้หน้าตาขี้เหร่เกินไป ถึงได้อายุยี่สิบสามแล้วยังไม่มีใครมาสู่ขอ
แต่เขาก็มีอะไรกับเธอไปแล้ว ราวกับทั้งที่รู้ว่ามีกองขี้อยู่ตรงหน้า แต่ก็ยังลองชิมเข้าไป
ตอนนี้ทุกคนเห็นแล้วว่าเขาชิมเข้าไป ก็เหมือนกับว่าของสิ่งนั้นเป็นของเขาแล้ว เขาจึงต้องกินให้หมดอย่างนั้น
แต่สายตาของจางเถี่ยต้านก็ยังคอยเหลือบมองใบหน้าของหลินเยว่เอ๋ออยู่เรื่อย ๆ
“ยังจะมองอีก หลินเยว่เอ๋อ เธอมันนังจิ้งจอกยั่วสวาทชัด ๆ”
ตอนนี้หลินซิ่วหวาถือว่าจางเถี่ยต้านเป็นของตัวเองไปแล้ว
พอเห็นว่าจางเถี่ยต้านยังกล้ามองหลินเยว่เอ๋อต่อหน้าต่อตา เธอก็โมโหจนคิดจะพุ่งเข้าไปข่วนหน้าหลินเยว่เอ๋ออีกครั้ง
แต่คราวนี้หลินเยว่เอ๋อไม่ตามใจเธออีกแล้ว เธอคว้าข้อมือของหลินซิ่วหวาไว้ทันที
“หลินซิ่วหวา เธอจะเอาให้ได้เลยใช่ไหม? ฉันเข้ามาปกป้องเธอแท้ ๆ เธอยังจะตีฉันอีก เป็นอะไรของเธอเนี่ย?”